บทที่ 455 ในที่สุดกำแพงพันชั้นก็ถูก ‘แทงทะลุ’ แล้ว
ไป๋เหล่าเอ้อร์ที่อยู่ภายในรูปปั้นสีทองนั้นคิดอยากจะออกไป แต่พบว่ารูปปั้นสีทองนี้แข็งมาก ไม่สามารถทำลายได้แต่อย่างใด
ไป๋เหล่าเอ้อร์ที่ถูกขังอยู่จึงทำได้เพียงก่นด่าออกมา “เจ้าหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ เหตุใดข้าจึงถูกจัดให้อยู่ในอันดับสองของมือสังหารทั้งเจ็ด?”
ผู้คนในบริเวณนั้นต่างก็อยากรู้ ทุกคนรู้ว่ามือสังหารทั้งเจ็ดต่างมีทักษะที่แตกต่างกัน ส่วนทักษะที่แท้จริงของไป๋เหล่าเอ้อร์ผู้นี้เป็นอย่างไร พวกเขายังไม่ทราบสักคน
ผู้คนในบริเวณนั้นจึงต่างก็อยากรู้ว่าไป๋เหล่าเอ้อร์จะใช้ทักษะใด
ราชันย์แมลงลมมองไปยังลู่เฉินและเยาะเย้ยขึ้นมาว่า “เจ้าหนุ่ม อีกไม่นานพี่รองของข้าก็จะแสดงให้เห็นถึงทักษะที่แท้จริงแล้ว เจ้าจบเห่แน่!”
“เช่นนั้นก็รีบใช้สักทีสิ” ลู่เฉินแสยะยิ้มพลางมองไปยังพวกเขา
ราชันย์แมลงลมมองไปยังไป๋เหล่าเอ้อร์ และเอ่ยด้วยท่าทางจริงจัง “พี่รอง ลงมือเถิด!”
“ได้!” เมื่อไป๋เหล่าเอ้อร์พูดจบ ทุกคนก็เห็นไป๋เหล่าเอ้อร์ที่ถูกขังไว้ในรูปปั้นเปล่งแสงสีทองสว่างออกมา ซึ่งแสงสีทองนี้ก็ทรงพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ
ขณะที่ทุกคนแปลกใจว่าไป๋เหล่าเอ้อร์กำลังทำสิ่งใดอยู่นั้น จู่ ๆ แสงสีทองก็หายไป คนภายในรูปปั้นก็หายไปเช่นกัน
“ไปไหนแล้วล่ะ?” ทุกคนตกตะลึงขึ้นมา
ราชันย์แมลงลมเผยรอยยิ้มประหลาด ฟาเทียนทำหน้าสงสัย ก่อนจะหันไปมองลู่เฉิน “ผู้อาวุโส แล้วชายผู้นั้นล่ะ?”
“เขาใช้เคล็
