ือเขา ทำลายถึงสองครั้ง ทำให้ข้าไม่ได้รับศาสตราวุธมารสองชิ้นนั่น” ผู้อาวุโสม่อโมโหขึ้นมา
“เจ้าหนุ่มผู้นี้…ชอบสร้างปัญหาเสียจริง” เงามารเพลิงกะพริบจากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“นายท่าน เมื่อครู่ท่านพูดว่าเขามีไข่มุกราตรีสมุทร เกิดเรื่องใดขึ้น? แล้วท่านรู้จักเขาหรือ?” ผู้อาวุโสม่อแปลกใจ
“สายลับของข้ากระจายอยู่ทั่วทุกพื้นที่ ส่วนเขา ช่วงนี้ไปสร้างความเคลื่อนไหวภายในป่าราตรีสมุทร ข้าย่อมต้องรู้ และยิ่งในแดนวิญญาณ ผู้ที่ทำลายตำหนักวิญญาณสวรรค์ก็คือเขา” เงามารเพลิงค่อย ๆ อธิบายออกมา
“ว่าอย่างไรนะ?” ผู้อาวุโสม่อรู้สึกคาดไม่ถึง
“เบื้องบนให้ข้าตามหาร่องรอยของเขามาตลอด ดังนั้นช่วงนี้ข้าจึงตรวจสอบเรื่องของเขา แต่เพียงแค่คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาที่สำนักมารราตรี”
ผู้อาวุโสม่อพลันพูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “นายท่าน ในเมื่อท่านมาแล้วก็ช่วยข้าจัดการเขาเถิด”
“จัดการเขา?”
“ใช่ จำเป็นต้องจัดการเขา มิเช่นนั้นเขาจะช่วยเจ้าสำนักภูเขามารราตรีและคนอื่น ๆ ออกมาได้ เช่นนั้นข้าก็ไม่สามารถสำรวจผืนป่านี้ต่อไปได้ และไม่สามารถควบคุมภูเขามารราตรี ยิ่งไม่สามารถช่วยท่านจัดการบางเรื่องได้ด้วย!” ผู้อาวุโสม่อรีบอธิบายออกมาทันที
