งนั้นถ้าหากมีไข่มุกราตรีสมุทร เช่นนั้นก็คงจะง่ายขึ้น”
คนถูกแนะนำกลับไม่กลัวว่าบนภูเขานี้จะมีอันตรายอันใด เพราะเขาเพียงแค่อยากเห็นพลังของไข่มุกราตรีสมุทรเท่านั้น
ดังนั้น ชายหนุ่มจึงนำไข่มุกราตรีสมุทรออกมา ก่อนจะเห็นแสงสว่างจาง ๆ กะพริบอยู่
เยี่ยไห่โหรวที่อยู่ภายในไข่มุกนั้นสื่อสารกับลู่เฉินว่า “คุณชาย ในที่สุดก็จะปล่อยให้ข้าออกไปได้แล้วใช่หรือไม่?”
ทว่าลู่เฉินกลับตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หากอยากให้ข้าจัดการเจ้า ก็จงพูดกับข้าต่อไป”
เยี่ยไห่โหรวดูหดหู่ขึ้นมาทันที
เมื่อลู่เฉินเห็นว่านางไม่พูดอันใด จึงลงมือใช้สมบัติวิญญาณนี้ จากนั้นราวกับว่าดวงตาทั้งสองข้างได้มองเห็นอันใดบางอย่าง เพียงไม่นานก็มองเห็นหมอกบนภูเขา ทั้งยังมองเห็นบนยอดเขาที่มีตำหนักร้างแห่งหนึ่ง
ภายในตำหนักนั้นมีซากปรักหักพังอยู่จำนวนไม่น้อย และมีกล่องอยู่มากมาย ภายในกล่องเหล่านี้มีไข่มุกวิญญาณทมิฬอยู่จำนวนมาก
ไม่เพียงเท่านั้น ภายในตำหนักยังมีเม็ดยารวมถึงเคล็ดวิชาบางส่วนอยู่
เคล็ดวิชาเหล่านี้ ส่วนมากเป็นเคล็ดวิชาเซียน
“ดูเหมือนว่าจะมาจากแดนเซียนสามสิบหกชั้น” ชายหนุ่มพึมพำคนเดียว
แต่ลู่เฉินไม่ได้สนใจในเคล็ดวิชาเซียนเหล่านี้ เพราะมันเป็นขยะเสียส่วนมาก และแม้ว่าจะมอบให้คนเหล่านี้ พวกเขาก็มองไม่เห็น กระทั่งไม่มีความสามารถมากพอในการเรียนรู้ ทว่าเคล็ดวิชาเซียนจำเป็นต้องใช้พลังเซียนจึงจะสามารถฝึกฝนได้ ดังนั้นเขาจึงเพียงกวาดสายตามองไป
