ูตเพื่อทำลายร่างกายของเจ้า แต่เจ้าต้องดูดซับวิญญาณปีศาจให้เพียงพอถึงจะสร้างมันได้ และเจ้าก็ช่วยข้าได้อีกแรง” ผู้เฒ่าหยางหัวเราะ
ลู่เฉินยิ้ม “ดูเหมือนว่าเจ้ากำลังซุ่มอยู่ในถ้ำปีศาจ และเจ้าตั้งใจที่จะรวบรวมวิญญาณปีศาจของพวกเขา?”
“ใช่ แต่ไม่มีโอกาส เพราะพวกมันสามารถเกิดใหม่ได้เสมอ แต่ตอนนี้เจ้าได้กำจัดปีศาจโลหิตไปแล้ว ข้าสามารถรวบรวมวิญญาณของพวกมันได้อย่างง่ายดาย” ผู้เฒ่าหยางพูดอย่างภาคภูมิใจ
ลู่เฉินเย้ยหยัน “ปีศาจภูตเงา นอกจากวิญญาณปีศาจที่ทรงพลังแล้ว ยังต้องการวิญญาณภูตที่ทรงพลังด้วย แต่มันยากที่จะหาได้ในมหาทวีปจิ่วโหยวใช่หรือไม่?”
“ข้ามีวิธีที่จะทำให้วิญญาณของผู้ฝึกตนวิถีภูตมาแทนวิญญาณภูตได้ แต่ต้องใช้เวลาเล็กน้อย” ผู้เฒ่าหยางบอกลู่เฉินโดยไม่ลังเล
“โอ้? เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะฆ่าเจ้าตอนนี้หรือ?” ลู่เฉินถามกลับ
ผู้เฒ่าหยางเย้ยหยัน “เจ้าตัวน้อย ข้ายอมรับว่าเจ้ามีพลังมาก แต่วิญญาณภูตของข้าได้ดูดซับวิญญาณปีศาจไปจำนวนมากแล้ว”
“แล้วอย่างไร?”
ผู้เฒ่าหยางยิ้มพิกล “หมายความว่าจิตวิญญาณของข้าทรงพลังมาก และสามารถทำลายเจ้าได้อย่างง่ายดาย”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินกลับยิ้มและจ้องมองผู้เฒ่าหยาง “ถ้าอย่างนั้นเจ้าลองดูก็รู้แล้วมิใช่หรือ?”
เห็นได้ชัดว่าผู้เฒ่าหยางระมัดระวังเช่นกัน ไม่ยอมเข้าไปยังจิตสำนึกของลู่เฉินง่าย ๆ ดังนั้นเขาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อันใดนะ? ต้องการล่อข้าเข้าไปในร่างกายของเจ้าหรือ?”
