นใด
แต่ผู้เฒ่าหยางยิ้มอย่างชั่วร้ายในความมืด “แล้วถ้าพวกมันไปที่สระคืนชีพในถ้ำปีศาจเล่า?”
“อันใดนะ?” พวกปีศาจเหล่านั้นเบิกตากว้าง
ผู้เฒ่าหม่ายิ่งกระวนกระวายมากขึ้น “ผู้เฒ่าหยาง เจ้าพูดว่าอันใดนะ?”
“พวกเขาไปที่สระฟื้นคืนชีพแล้ว” ผู้เฒ่าหยางคลี่ยิ้ม
ปีศาจเหล่านี้กังวลอย่างมาก และเริ่มถามว่าจะทำอย่างไรดี
ปีศาจหนานกวางุนงง “เจ้าพวกนั้นรู้ได้อย่างไรว่าสระคืนชีพของเราอยู่ที่ใด”
ปีศาจตัวอื่นก็อยากรู้เช่นกัน
ผู้เฒ่าหยางมองดูพวกเขาแล้วเอ่ยว่า “เด็กนั่นมีความสามารถมาก ดังนั้นมันจึงง่ายที่จะหาสระคืนชีพของเรา!”
เมื่อปีศาจทั้งหมดได้ยินเช่นนี้ พวกเขาทั้งหมดก็มองไปที่ปีศาจหนานกวา อยากรู้ว่าเขาจะตัดสินใจอย่างไร
โดยเฉพาะผู้เฒ่าหม่าที่เอ่ยถามว่า “คุณชายหนาน เราควรทำอย่างไรดี?”
ปีศาจหนานกวาอยู่ในสภาพสิ้นหวังและไม่รู้จะทำอย่างไร
“ข้าพอจะมีวิธีอยู่” ผู้เฒ่าหยางกล่าว
“วิธีใด?” ทุกคนต่างอยากรู้อยากเห็นทันที
ผู้เฒ่าหยางพูดว่า “มีหลุมเล็ก ๆ ข้างสระฟื้นคืนชีพไม่ใช่หรือ”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา พวกปีศาจก็ตกใจ
โดยเฉพาะผู้เฒ่าหม่าที่พูดอย่างกระวนกระวายว่า “ผู้เฒ่าหยาง หลุมนั้นเป็นหลุมมรณะ”
“ถูกต้อง เมื่อเข้าไปข้างในแล้วพลังปีศาจจะหายไป” ปีศาจหนานกวาก็ดูเคร่งขรึมเช่นกัน
ปีศาจตัวอื่น ๆ ก็รู้สึกว่าเป็นสถานที่ที่ไม่น่าเข้าใกล้ ดังนั้นพวกเขาจึงขมวดคิ้ว
“แม้ว่าพลังปีศาจของทุกคนจะหายไป แต่ถ้าคนเหล่านั้นเข้า
