องคนผู้นี้ยังมีเหรียญสัญลักษณ์สีแดงแขวนอยู่
“เหลือเขาคนเดียว?” ชายชุดดำจ้องมองไปยังหั่วเหล่าจิ่วพลางเอ่ยถาม
“คนอื่น ๆ ถูกปีศาจเหล่านั้นฆ่าแล้ว ส่วนเขา เป็นเพราะข้าพาเขาหนีออกมาได้”
ชายชุดดำพยักหน้า แล้วจึงมองไปยังหลงฉี “เจ้าอยากมีชีวิตรอดหรือไม่?”
“เจ้าคือใคร?”
“ข้าคือใครนั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือ ข้าสามารถทำให้เจ้าแข็งแกร่งได้ และยังทำให้เจ้าเป็นเหมือนปีศาจเหล่านั้น วิ่งรอบ ๆ ภายในนี้ได้” ชายชุดดำยิ้มพลางมองไปยังหลงฉี
หลงฉีไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร ดังนั้นเขาจึงมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
“ความหมายของข้านั้นง่ายนัก ข้าสามารถมอบพลังให้เจ้า ทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น เช่นนี้เมื่อเจ้าอยากฆ่าใครก็สามารถฆ่าได้” ชายชุดดำยิ้มพลางมองไปยังหลงฉี
หลงฉียังคงแคลงใจ
หั่วเหล่าจิ่วจึงหันไปพูดกับเขา “วางใจเถิด นายท่านผู้นี้ไม่กลับคำแน่”
“แท้จริงแล้วพวกเจ้าเป็นใคร?” หลงฉีอยากรู้ตัวตนยิ่งนัก
หั่วเหล่าจิ่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “คำถามนี้ เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ เจ้ารู้เพียงแค่พวกเราสามารถทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นได้ และนี่เป็นเพียงตัวเลือกเดียวของเจ้า!”
หลงฉีมีสีหน้าไม่ดีนัก แต่เขาไม่มีทางเลือก จึงทำได้เพียงตอบกลับว่า “ได้!”
ชายชุดดำจึงนำผลน้ำเต้าสีดำลูกหนึ่งออกมา “มาเถิด เข้าไป!”
หั่วเหล่าจิ่วนำวิญญาณนั้นวางไว้บนผลน้ำเต้าสีดำลูกนั้น และผลน้ำเต้าสีดำได้ดูดหลงฉีเข้าไปทันที
เริ่มแรกหลงฉีคิดว่าเป็นเ
