บทที่ 424 ความสามารถเช่นนี้ ก็คิดจะลงมือหรือ?
ลู่เฉินส่ายศีรษะอย่างเสียมิได้ “มาแล้ว!”
มาแล้ว?
อะไรมาแล้ว?
ทุกคนไม่รู้ว่าเขาพูดถึงสิ่งใด แต่ขณะนั้นเอง จู่ ๆ ใต้พื้นดินก็ปรากฏหลุมขนาดเล็กออกมามากมาย และภายใต้หลุมเหล่านั้นก็มีปีศาจจำนวนไม่น้อย
ดังนั้นเมื่อหลุมปรากฏออกมา คนจำนวนไม่น้อยจึงถูกดูดเข้าไปภายในหลุมทันที เมื่อคนเหล่านั้นคิดขัดขืน ผู้ใดจะรู้ว่าปากหลุมนี้จะถูกปิดทันที และขณะเดียวกัน ปีศาจด้านล่างจะรัดพันพวกเขาไว้ในทันที ฉุดกระชากร่างพวกเขาลงไปยังพื้นดิน
ทุกคนพลันหวาดกลัวขึ้นมา จึงพากันทุบทำลายพื้นดิน แต่หลุมใต้พื้นดินนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้การโจมตีพวกนั้นอยู่เพียงบนพื้น เหลือเพียงหลุมขนาดใหญ่ และคนที่ถูกลากลงไปนั้นก็ไม่เห็นแม้แต่เงา
“นี่…เกิดสิ่งใดขึ้น?” หลงฉีตกตะลึงขึ้นมา
หั่วเหล่าจิ่วจ้องมองไปยังลู่เฉิน “เจ้าหนุ่ม หรือเจ้ากำลังเล่นกลใดอยู่?”
“สิ่งเหล่านั้นเป็นปีศาจของที่นี่ หรือว่าพวกเจ้าไม่เห็นหรือ?” ลู่เฉินเยาะเย้ย
เมื่อได้ยินดังนั้น แต่ละคนจึงหวาดกลัวขึ้นมา บางคนยังพูดด้วยน้ำเสียงติดขัดออกมา “ปีศาจเหล่านั้นน่ากลัวเพียงนี้เชียวหรือ?”
มีบางคนราวกับคิดบางอย่างออกจึงพูดขึ้นมา “ว่ากันว่าภูเขาเยาเหล่ามีปีศาจกระรอกดินบางส่วนที่ลี้ธรณีได้เก่งกาจ เพียงแต่ไม่คิดว่าจะน่ากลัวเช่นนี้!”
“เช่นนั้นควรทำอย่างไรดี? จะยอมเช่นนี้หรือ?” บางคนรู้สึกไม่สบายใจ
หลงฉีชี้นิ้วไปยังลู่เฉิน “จั
