ู่หนึ่ง ร่างกายของหั่วเหล่าจิ่วและคนกลุ่มนั้นก็เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ หวาดกลัวจนนำทุกคนวิ่งออกไปทันที
แล้วเหล่าปีศาจก็หายไปทันที
ฮวากูเทียนมีสีหน้าสงสัย จึงเดินไปด้านข้างลู่เฉินพลางเอ่ยถามว่า “คุณชายลู่ ปีศาจเหล่านั้น เหตุใดจึงไม่โจมตีพวกเรา?”
“เป็นเพราะว่าข้าได้เพิ่มพลังบางอย่างในตัวพวกเจ้า ทำให้พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้” ลู่เฉินแสยะยิ้ม
“เพิ่มพลัง?” ฮวากูเทียนรู้สึกงุนงง คนอื่น ๆ ก็เช่นกัน
แท้จริงแล้ว เมื่อครู่ลู่เฉินได้ปล่อยกลิ่นอาย ‘จักรพรรดิปีศาจ’ ออกมา และยังนำกลิ่นอายเหล่านี้ไปใส่บนร่างของคนที่เขาคิดจะวาง ทำให้ปีศาจเหล่านั้นหวาดกลัว จึงไม่กล้าเข้าใกล้และโจมตี
แต่ความลับนี้มีเพียงลู่เฉินเท่านั้นที่รู้
ดังนั้นคนเหล่านั้นจึงอยากรู้เป็นอย่างมากว่าเกิดสิ่งใดขึ้น แต่ในขณะนั้นเองก็บังเกิดเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากทางที่พวกเขาเพิ่งหนีออกมาเมื่อครู่นี้
“เกิดสิ่งใดขึ้น?” ฮวากูเทียนมองไปไกล ๆ พลางพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าตกใจ
