สนีได้ยินว่าสามารถพบเจ้านายของตนได้ ดังนั้นจึงพูดอย่างกังวลว่า “จริงหรือ?”
“จริง!”
“ถ้าเช่นนั้นก็รีบไปกันเถิด!” จักจั่นอัสนีรู้สึกตื่นเต้น
ลู่เฉินกุมไข่มุกไว้ เจ้าของเดิมของไข่มุกได้ทิ้งร่องรอยไว้บนศาสตราวุธ ด้วยเหตุนี้ขอแค่ลู่เฉินใช้เคล็ดวิชาลับเฉพาะของเขา ก็จะสามารถบีบเงาของอดีตออกมาได้
ลู่เฉินจึงหลับตาลง และครู่ต่อมาวิญญาณก็ปรากฏตัวขึ้น
นี่คือชายชราคนหนึ่ง
จักจั่นอัสนีเห็นชายชราก็ตื่นเต้นมาก และถึงกับตะโกนว่า “นายท่าน!”
แต่หัวหน้าค่ายพลันสงสัย “เป็นไปได้อย่างไร?”
ยามนี้ชายชรากล่าวกับจักจั่นอัสนีว่า “จากวันนี้ไป เขาคือเจ้านายแห่งไข่มุกอัสนีวิญญาณนี้ เจ้าสามารถฝึกฝนต่อไปในไข่มุกอัสนีวิญญาณนี้และติดตามเขาได้”
“ขอรับ นายท่าน!” มันตอบรับทันที
“เอาล่ะ ข้าควรไปแล้ว!” ชายชราปรากฏตัวขึ้นและในที่สุดก็สลายไป ส่วนลู่เฉินก็ลืมตาขึ้นเช่นกัน ทว่าหน้าผากของเขามีเหงื่อผุดออกมา ถึงอย่างไรเสียเคล็ดวิชาเปลี่ยนวิญญาณที่เขาเพิ่งสำแดงออกมาต้องใช้พลังที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
แต่จักจั่นอัสนีและหัวหน้าค่ายไม่รู้ ดังนั้นมันจึงรู้สึกซาบซึ้งในตัวลู่เฉินมาก “ขอบคุณที่ให้ข้าได้พบเจ้านายอีกครั้ง!”
“ความสามารถของข้ามีจำกัด ข้าจึงทำให้เขาปรากฏตัวนานไม่ได้” ลู่เฉินหาข้ออ้างขึ้นมาพูด
แต่จักจั่นอัสนีพูดด้วยความยินดีว่า “ข้าพอใจมากแล้ว!”
แต่หัวหน้าค่ายกลับร้อนใจขึ้นมา “แมลงเหม็น อย่าไว้ใจเขาง่าย ๆ!”
“เจ้ายังกล้าหลอก
