บทที่ 409 เข็มเกลียวสวรรค์ อนุภาพมหาศาล!
เมื่อลู่เฉินเห็นปฏิกิริยาตอบกลับของหลิวซาน เขาก็เผยรอยยิ้มออกมา “อันที่จริงแล้ว ไม่ได้มีเพียงแค่เขาทั้งสองคนเท่านั้น คนที่พักฟื้นอยู่ที่นี่ก็มีพิษอ่อน ๆ เช่นนี้อยู่ภายในร่างกาย แต่คนทั่วไปไม่สามารถสัมผัสได้ ทว่าสิ่งนี้ยากจะหนีพ้นสายตาข้าไปได้!”
สิ้นคำนั้น คนในบริเวณนั้นก็เริ่มเสียงดังขึ้นมา จึงต่างพากันสำรวจร่างกายของตนแต่ก็ไม่พบสิ่งใด
ดังนั้นจึงมีบางคนคิดว่าลู่เฉินสร้างเรื่องขึ้นมา โดยเฉพาะคนที่ศรัทธาในตัวหลิวซาน ได้เริ่มหันไปตะโกนใส่ลู่เฉินว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าอย่ามาโยนความผิดให้ท่านหมอหลิว!”
“ใช่ ท่านหมอหลิวรักษาให้พวกเราทุกวัน จะทำร้ายพวกเราได้อย่างไร?”
“ใช่!”
…
สวีเตารู้สึกว่าเรื่องกำลังจะเลยเถิดเกิดไป จึงมองลู่เฉินด้วยความแปลกใจ ขณะที่หลิวซานเผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา “การใส่ร้ายป้ายสีของเจ้านั้นนับว่าเหนือชั้นมาก!”
“ไม่เชื่อ? ได้ ทุกคนโคจรพลังปราณ จากนั้นรวบรวมมันไว้บนศีรษะ ดูว่าเมื่อพลังปราณของพวกเจ้ารวบรวมไปบนศีรษะแล้วจะพบกับสิ่งใด” ลู่เฉินยิ้ม
คนเหล่านั้นไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายความว่าอย่างไร
แต่บางคนที่เกิดความสงสัยก็โคจรพลังไปยังบนศีรษะอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเริ่มแรกไม่รู้สึกถึงสิ่งใด แต่หลังจากนั้นทุกคนก็ค่อย ๆ เริ่มมีอาการมึนหัวเล็กน้อย
ไม่เพียงเท่านั้น บนศีรษะของหลาย ๆ คนยังปรากฏควันสีดำออกมา
นี่จึงทำให้ทุกคนหวาดกลัวขึ้นมา ทั้งยังแปลกใจว่าเก