บทที่ 405 มีคนมือถือสากปากถือศีล!
สวีเตากลัวมากจนสองขาสั่นเทาขณะมองไปที่ลู่เฉิน “ใต้…ใต้เท้า ข้าไปได้หรือยังขอรับ?”
“เจ้าคิดว่าความเร็วของเจ้าเร็วกว่าเขาหรือไม่?” ลู่เฉินมองไปที่สวีเตา ส่วนสวีเตาเห็นชายชราเหล่านั้นถูกกัดกลืนวิญญาณไปเมื่อครู่ เขาจึงล้มเลิกความคิดนี้ทันที
ลู่เฉินพูดกับเขาว่า “หากไม่อยากตายก็ยืนอยู่เฉย ๆ”
สวีเตาดูตื่นตระหนกขึ้นมาทันที โดยเฉพาะผู้เฒ่าเจียงที่กำลังคุ้มคลั่งเดินสี่ขาอยู่บนพื้น รัศมีเปลวไฟโหมกระหน่ำอยู่บนร่างของเขา กระทั่งจมูกของเขายังพ่นไฟออกมาด้วย
ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อเสียงขลุ่ยดังขึ้น ผู้เฒ่าเจียงก็จะแข็งแกร่งขึ้นและคุ้มคลั่งมากยิ่งขึ้น
ลู่เฉินสงสัยว่ามีใครบางคนเล่นเล่ห์กลอยู่ในความมืด เขาคิดไม่ถึงว่าจะมีเสียงขลุ่ยที่ทรงพลังถึงเพียงนี้
เวลานี้ผู้เฒ่าเจียงลงมือแล้ว เขาอ้าปากและพ่นลูกไฟขนาดใหญ่ใส่ลู่เฉิน ความเร็วนั้นเร็วมากและทรงพลังมากเช่นกัน ทำให้ลู่เฉินต้องถอยหลังไปหลายก้าว
ส่วนพลังของการสะท้อนกลับ เมื่อมันโดนผู้เฒ่าเจียง เขาก็ร้องโหยหวนออกมา แต่ราวกับว่าเขาไม่กลัวความตาย จึงยังคงโจมตีลู่เฉินและโดนสะท้อนกลับไป
เหตุการณ์นี้ยังดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งครั้งที่สิบกว่า เมื่อผู้เฒ่าเจียงล้มลงกับพื้น จิตวิญญาณของเขาพลันถูกห่อหุ้มด้วยลูกบอลเพลิง เขากำลังคิดจะหลบหนี แต่ลู่เฉินตาไวจึงเรียกกู่ฉินเพลิงโบราณออกมาแล้วดึงเขาเข้าไป
เมื่อเห็นฉากนี้แล้ว สวีเตาก็ต
