่าลู่เฉินพูดกับตั๊กแตนตำข้าวแขนทองว่า “กลืนมันเข้าไป”
“ขอรับ!”
ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองกระโดดเข้าหาแมลงเม่าตัวนี้ เห็นเพียงว่าแมลงเม่าเพลิงต้องการจะดิ้นรนแต่ถูกรั้งไว้ มันไม่สามารถต้านทานการโจมตีของตั๊กแตนตำข้าวแขนทองได้เลย
ด้วยเหตุนี้ ภายในเวลาสั้น ๆ เงาวิญญาณทั้งหมดของแมลงเม่าเพลิงจึงถูกตั๊กแตนตำข้าวแขนทองกลืนกิน
ไม่เพียงแค่นั้น ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองยังพอใจมาก และถึงกับจ้องมองแมลงวิญญาณที่เกาะอยู่บนคนเหล่านั้น
สีหน้าของผู้เฒ่าเจียงกลายเป็นสีแดงทันที เขาโกรธจนดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ “แมลงของข้าอยู่ที่ไหน?”
“กินไปแล้ว!” ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองชี้ไปที่ปากของตน
คนเหล่านั้นหวาดกลัวจนแทบไม่เชื่อสิ่งที่เห็น
ผู้เฒ่าเจียงโกรธมากจนร้องเสียงแหลม และร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไป ในที่สุดกรงเล็บก็งอกออกมาจากมือของเขาราวกับ ‘แมว’ แต่มีปีกโครงกระดูกเลือดปรากฏขึ้นข้างหลัง
ชายชราเหล่านั้นเริ่มตื่นตระหนก
เสวี่ยเฉินตกใจยิ่งกว่าเดิม “เกิดอันใดขึ้น?”
“ผู้เฒ่าเจียง เพิ่งผสมแมลงที่น่าสนใจบางอย่างเข้าไป และเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นแมลงแมว”
“มนุษย์แมลงวิฬาร์?” เสวี่ยเฉินไม่เข้าใจ
“มันหมายถึงการมีร่างกายเหมือนแมว มีปีกเหมือนแมลง และมีสติสัมปชัญญะของมนุษย์” ชายชรากล่าว
เสวี่ยเฉินตกใจ “เขารวมพลังของอสูร มนุษย์ และแมลงเข้าด้วยกันจริงหรือ?”
ผู้เฒ่าเหล่านั้นพยักหน้าทีละคน
แต่ลู่เฉินไม่กลัว เขายิ้มให้ชายชราเจียงที่มีร่างกายเหมือ
