“เขตแดนนี้มีเพียงพวกผู้อาวุโสและเจ้าสำนักที่มีสิทธิ์เข้าไป”
“สิทธิ์?”
“ใช่ เขตแดนนี้จำคนได้” สวีเตาตอบ แต่ลู่เฉินไม่ได้จริงจังกับมัน “มันเป็นแค่เขตแดนเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่”
ไม่ใช่เรื่องใหญ่?
สวีเตาคิดว่าอีกฝ่ายเพียงแค่ล้อเล่น
ผู้ใดจะรู้ว่าลู่เฉินจะสัมผัสเขตแดนด้วยมือข้างเดียว จากนั้นเขาก็เดินเข้าไป
สวีเตาตกใจ “เขาไม่ถูกขวางไว้?”
“เข้ามาเถิด” เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของลู่เฉิน สวีเตาจึงจำใจต้องตามไป และหลังจากผ่านเข้าไป เขาก็พบว่าเขตแดนนี้ดูเหมือนจะไม่มีผลกับเขาอย่างไรอย่างนั้น
สิ่งนี้ทำให้สวีเตาประหลาดใจ “แปลกจริง เหตุใดถึงไม่เป็นอันใดเลย?”
ลู่เฉินไม่ได้อธิบาย แต่เดินเข้าไปในตำหนัก
สวีเตาตามไปอย่างระมัดระวัง
ทว่าในตอนนี้เอง หลังจากที่พวกเขาเข้าไปได้ระยะหนึ่ง มดสีแดงเลือดก็ปรากฏตัวขึ้น มันเดินวนรอบค่ายกลของฟาเทียนและคนอื่น ๆ มันอยากลอบเข้ามาในค่ายกล แต่ก็ไม่อาจเข้ามาได้
ในที่สุดมดตัวนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกลายร่างเป็นคน
นี่คือชายวัยกลางคนที่มีผมสีแดงดั่งโลหิต และมีเส้นเลือดอยู่บนใบหน้า ดูแปลกประหลาดยิ่งนัก
ฟาเทียนตกตะลึง “เจ้าเป็นใคร!”
ซูฮวาอวิ๋นขมวดคิ้ว “มีข่าวลือว่าเจ้าสำนักของสำนักแมลงวิญญาณมีผมสีแดง และใบหน้ายังมีเส้นเลือดเต็มไปหมด นอกจากนี้ ข้างหลังเขายังมีวิญญาณสีแดงเลือดหมอบอยู่”
แน่นอนว่ามีเงาวิญญาณมดสีแดงโลหิตตัวหนึ่งนอนหมอบอยู่ข้างหลังชายวัยกลางคน ยิ่งไปกว่านั้นก็ดูราว
