าธรรมดาจะไร้ผลกับพวกมัน” ซูฮวาอวิ๋นเอ่ยแนะนำ
ฟาเทียนพร้อมที่จะเคลื่อนไหวแล้ว “ข้าเคยมาที่นี่แล้ว แต่ครั้งนี้ ข้าจะไม่หนีไปไหนอีก”
“เจ้าเคยมาที่นี่หรือ?” ซูฮวาอวิ๋นสงสัย ส่วนฟาเทียนก็เอ่ยตอบจนอีกฝ่ายเข้าใจ
“หากเป็นเช่นนั้นแล้ว เจ้ามาที่สำนักแมลงวิญญาณเพื่อซื้อศาสตราอาคมของบรรพบุรุษเจ้าหรือ?”
“ใช่” ฟาเทียนขานรับ
ซูฮวาอวิ๋นเตือนว่า “ท่านทั้งสอง ไม่ใช่ว่าข้าต้องการทำให้พวกเจ้ากลัว แต่แมลงที่เลี้ยงโดยสำนักแมลงวิญญาณนั้นไม่ธรรมดา ดังนั้นพวกเจ้าต้องระวัง”
แต่ฟาเทียนกล่าวว่า “วางใจเถิด มีผู้อาวุโส ไม่มีอันใดต้องกังวล”
ซูฮวาอวิ๋นรู้ดีว่าสำนักแมลงวิญญาณนั้นไม่ธรรมดา ดังนั้นเขาจึงยังมีความกังวลอยู่บ้าง แต่ฟาเทียนไม่ได้สนใจมากนัก และมองไปที่ลู่เฉิน “ผู้อาวุโส ท่านต้องการเข้าไปข้างในหรือไม่?”
“เข้าไปสิ แต่ข้าจะให้เจ้าจัดการก่อน” ลู่เฉินมองไปที่ฟาเทียนด้วยรอยยิ้ม
ฟาเทียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “ข้าหรือ?”
“ครั้งสุดท้ายที่เจ้ามาที่นี่ เจ้าถูกคนจากสำนักแมลงวิญญาณรังแก ตอนนี้เจ้าควรได้แก้แค้นแล้ว” ลู่เฉินยิ้ม
ฟาเทียนอยากแก้แค้นจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงพร้อมที่จะเคลื่อนไหว “ข้า…จะไหวจริงหรือ?”
“มีข้าอยู่ที่นี่ เจ้าทำได้แน่นอน” ลู่เฉินกล่าว
ฟาเทียนจึงเดินวางท่าไปทางแมลงเหล่านั้น และแมลงเหล่านี้ล้วนเป็นวิญญาณ อีกทั้งพวกมันยังเป็นจุดกำเนิดของแมลงสงคราม ดังนั้นพวกมันจึงอ่อนแอกว่าแมลงสงคราม แต่คาถาธรรมดาไร้ผลต่อพ
