บทที่ 371 คาถาโลหิตบ้าคลั่งในดอกบัวโลหิตแปดกลีบ
“คาถาโลหิตบ้าคลั่งสามารถเพิ่มพลังความสามารถผ่านเลือดได้ชั่วคราว” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านอธิบาย
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็เริ่มสงสัย “คาถาโลหิตบ้าคลั่ง?”
“ใช่ คาถาโลหิตบ้าคลั่งใช้โลหิตในร่างกายเพียงเล็กน้อย แต่วิธีนี้ก็มีข้อห้าม”
“ข้อห้าม?”
“ใช่ ผู้ร่ายจะใช้ได้มากสุดเดือนละครั้ง ไม่เช่นนั้นจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและอาจมีผลตามมา ดังนั้นวิชานี้จึงถูกเรียกว่าเป็นข้อห้าม และห้ามไม่ให้เรียนรู้เช่นกัน แต่ผู้คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ได้ข่าวมาจากที่ใดก็สุดจะรู้ได้ จึงคอยมาก่อเรื่องเป็นระยะ ๆ”
หลังจากเข้าใจแล้ว ชายหนุ่มก็ถามอีกครั้งว่า “แล้วแผนที่ป่าอาทิตย์อัสดงของพวกเจ้าล่ะ เป็นอย่างไรบ้าง?”
“แผนที่นี้บรรพบุรุษของข้าค้นพบที่ภูเขาเมื่อหลายปีก่อน และแผนที่นี้รวมถึงสถานที่หลายแห่งในป่าอาทิตย์อัสดงนั่นด้วย แต่ความสามารถของเรามีจำกัด ดังนั้นจึงสำรวจได้เพียงหนึ่งในสิบของสถานที่เท่านั้น ส่วนที่เหลือเป็นเพียงการแกะสลักบนผนัง ไม่เคยมีการสำรวจมาก่อน”
“แกะสลักบนผนัง?”
“ใช่ มันถูกสลักไว้บนผนัง ต้องการผู้ที่มีพลังวิญญาณแข็งแกร่งเท่านั้นจึงจะสามารถสำรวจภาพรวมทั้งหมดได้” ชายชราอธิบาย
ลู่เฉินไม่คาดคิดว่าจะมีเรื่องเช่นนี้ด้วย และในยามนี้ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านที่อยู่สุดทางเดินก็กดลงไปบนกำแพงรอบด้าน จากนั้นกำแพงก็เปิดออกเองราวกับมีกลไก
เมื่อประตูหินเปิดออก เผยให้เห็น
