่สามารถห่างลู่เฉินไกลเกินไปได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ไล่ตามไป แต่กลับไปหาลู่เฉินอีกครั้ง
ทว่าชาวบ้านต่างจ้องมองไปที่ชายหนุ่มด้วยความสงสัย ในขณะที่หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณเจ้ามากที่ยื่นมือช่วยเหลือ!”
“ข้าช่วยพวกเจ้าเพราะข้าต้องการทราบที่อยู่ของสำนักแมลงวิญญาณ” ลู่เฉินไม่ได้ซ่อนจุดประสงค์ของเขาเลยสักนิด
หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวว่า “ข้ามีภาพวาดอยู่ที่นี่ ซึ่งเกี่ยวกับป่าอาทิตย์อัสดง หากเจ้าต้องการ ข้าจะพาเจ้าไปเอา!”
“เช่นนั้นรบกวนด้วย” ชายหนุ่มกล่าว
หัวหน้าหมู่บ้านกำลังจะพาลู่เฉินไปที่นั่น แต่ชาวบ้านกลับพะว้าพะวัง บางคนถึงกับพูดว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน เขาไม่ได้มาจากชนเผ่าของเรา ถ้าพาเขาไปที่นั่น ข้าเกรงว่ามันจะผิดกฎ!”
มีคนเอ่ยเสริมว่า “ถูกต้อง กฎของบรรพบุรุษห้ามไม่ให้คนนอกเข้าไป”
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านตอบกลับไปว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะเขาในวันนี้ คำสาปของเราคงไม่ถูกทำลาย และเราคงตายด้วยน้ำมือของชาวสำนักพยัคฆ์สวรรค์”
ทุกคนคิดว่าคำพูดนี้สมเหตุสมผล ดังนั้นทุกคนจึงสนับสนุนหัวหน้าหมู่บ้าน แต่ลู่เฉินสงสัยว่าพวกเขากำลังพูดถึงสถานที่ใดจึงไม่อนุญาตให้คนนอกไปที่นั่น
ไม่ใช่แค่ลู่เฉินเท่านั้น แม้แต่หลวงจีนน้อยก็อยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
หัวหน้าหมู่บ้านพาชายหนุ่มไปที่ศาลบรรพชนข้างหมู่บ้าน อีกทั้งรอบศาลบรรพชนนี้ยังมีค่ายกลตั้งอยู่ ดังนั้นหากคนนอกคิดจะเข้าไปนั้นย่อมเป็นไปได้ยาก
“ตามข้ามาก็สามารถเข้าไปได้แล้ว”
