ุ่มไม่ตอบอันใดอีก แต่เลือกที่จะเปิดฝาขวด หมอกสีขาวพวยพุ่งออกมาจากปากขวดทันที
ทว่านั่นไม่ได้ทำให้ลู่เฉินหวาดกลัว เขายกมันขึ้นมาจ่อริมฝีปากและกระดกดื่มเข้าไปในทันที
ครั้นเห็นเช่นนั้นแล้ว หญิงสาวก็คิดว่าชายหนุ่มต้องถูกแช่แข็งตรงนั้นในทันที
แต่สิ่งที่ทำให้นางคิดไม่ถึงก็คือ ลู่เฉินกลับไม่เป็นอันใดแม้แต่น้อย
“เจ้าไม่เป็นอันใดหรือ?” เมื่อเห็นว่าพลังปราณบนร่างกายของเขายังคงเป็นปกติ ไม่มีร่องรอยของการถูกแช่แข็งแต่อย่างใดก็รู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก
คนถูกถามไม่คิดอธิบายสิ่งใด เพราะสุรานี้ถูกเขา ‘ปรับเปลี่ยน’ ไปก่อนเสียแล้ว เปลี่ยนมันให้กลายเป็นพลัง ผสานเข้ากับ ‘แก่นมรรตัย’ ในตัวเขา และกลายเป็นส่วนหนึ่งของ ‘ขั้นหลอมแก่นแท้’
แต่ลู่เฉินกลับมองไปยังขวดและเอ่ยออกมาว่า “ขวดสวยงามดี!”
“สามารถอธิบายได้หรือไม่ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น?” เมื่อหญิงสาวเห็นว่าเขาไม่ตอบคำถามของตน ก็พลันรู้สึกแปลกใจชอบกล
“ข้ารับปากเจ้าเพียงแค่ดื่มสุราขวดนี้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะตอบคำถามอื่นให้เจ้า!” สิ้นคำกล่าวนี้ก็ทำให้หญิงสาวผู้นั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
จนเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง หญิงสาวจึงพูดขึ้นมา “เช่นนั้นเจ้าจงรอ ข้าจะแบ่งสุราของชายชราตีเหล็กให้เจ้าหนึ่งส่วน”
ลู่เฉินจึงทำได้เพียงรออยู่ตรงนั้น
หญิงสาวผู้นั้นหันไปทำอันใดบางอย่างในมุมมืด จากนั้นก็โยนขวดน้ำเต้าสีทองขนาดเล็กออกมา “สุรานี้ สามารถเก็บไว้ได้นานสุดเพียงหนึ่งวัน เมื่อเลยหนึ่งวันไปก็
