งของข้า และเมื่อเข็มบินเหล่านี้เข้าสู่ร่างกายของเจ้า พวกมันก็จะระเบิดในร่างกายของเจ้า ทำให้เจ้าไม่สามารถหลบหนีได้!” มู่ตู๋ซายิ้มอย่างดุดัน
ลู่เฉินคลี่ยิ้ม “อ่อนแอขนาดนั้นเลยหรือ? เจ้าอยากให้ข้าไม่มีทางหนี?”
“อ่อนแอหรือ? เจ้าก็แค่บ้าต่อไป!” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหยิ่งยโสมากนัก มู่ตู๋ซาจึงเพิ่มกำลังของเขา และรวบรวมพละกำลังทั้งหมดของเขาไว้ด้วยกัน
ลู่เฉินยังคงพูดอย่างใจเย็น “อ่อนแอนัก อ่อนแอเกินไป!”
“เจ้าเด็กเวร! ไปลงนรกเสีย!” มู่ตู๋ซาทนไม่ได้อีกต่อไป ในใจต้องการปลิดชีพคนตรงหน้าโดยเร็วที่สุด ดังนั้นจึงโจมตีด้วยคาถานี้ออกไป
กระบวนการนี้เป็นเพียงความคิดเดียวและความเร็วนั้นก็เร็วเป็นอย่างมาก
ดังนั้นมู่ตู๋ซาและถูอิ่นซาจึงเห็นเพียงแสงสีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนกะพริบวูบวาบ และไม่นานนักก็ไปถึงตรงหน้าของลู่เฉินแล้ว ทว่าสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือ คนผู้นี้กลับมีกำแพงกระจกอยู่บนตัวเขา
กระจก ‘สะท้อน’ แสงสีเขียวกลับไป ก่อนที่มู่ตู๋ซาและถูอิ่นซาจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง แสงสีเขียวก็สะท้อนกลับมากระทบร่างของพวกเขาแล้ว!
ปัง! ปัง! ปัง!
เข็มบินเหล่านี้เจาะเข้าไปในร่างกายและระเบิดจากภายในร่างของพวกเขา
ถูอิ่นซาสาปแช่งหลังจากที่รู้สึกว่าปราณในร่างกายของเขากำลังวุ่นวาย “เจ้าห้า เจ้าทำอันใด!?”
มู่ตู๋ชาเองก็โดนเช่นกัน แต่เขากลับคิดไม่ออก “เขา… เขาสะท้อนเคล็ดวิชาของข้าได้อย่างไร!?”
ถูอิ่นซาจึงมองออกไปและทันเห็นกระจกที่ลู่
