?”
เฮยเม่ยรู้ว่านี่คือท่านพ่อของพระสนมอู่ที่เอ่ยชื่อเล่นของอีกฝ่ายออกมา ดังนั้นนางจึงไม่พูดอันใด เพียงแค่มองดูอย่างเงียบ ๆ
พระสนมอู่กังวลใจขึ้นมา “ท่านพ่อ ท่าน…รู้ทุกอย่างแล้ว?”
“รู้แล้ว ภูตเฒ่าทั้งสี่ต่างก็รายงานเจ้าศักดิ์สิทธิ์แล้ว ตอนนี้เจ้าศักดิ์สิทธิ์ให้ข้ามาสอบถาม ว่าแท้จริงแล้วเกิดเรื่องใดขึ้น! และเจ้าหนุ่มผู้นั้น แท้จริงแล้วคือใครกัน?” ท่านพ่อของพระสนมอู่ถามด้วยความร้อนใจ
พระสนมอู่จึงค่อย ๆ เอ่ยออกมา ส่วนองค์ชายเจ็ดก็พูดอย่างกังวลใจว่า “ท่านปู่ ท่านต้องช่วยจัดการเจ้าสารเลวนั่นแทนข้า!”
“ไม่ต้องรอให้พวกเจ้าพูด แดนศักดิ์สิทธิ์ของเราก็ต้องจัดการเจ้าหนุ่มที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำที่กล้ามาหยามแดนศักดิ์สิทธิ์ของเราเป็นแน่!” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความโมโห พระสนมอู่จึงพูดด้วยความตื่นเต้น “ท่านพ่อ พวกท่านจะกลับมาหรือ?”
“พวกข้าไม่กลับไป แต่พวกข้าได้ส่งคนบางส่วนไปแล้ว พวกเขาจะไปจัดการเจ้าหนุ่มนั่น” น้ำเสียงนี้ดูเย็นชาขึ้นมา
“ท่านพ่อ ผู้ใดกัน?”
“เจ็ดมือสังหารแห่งแดนทักษิณา”
“ว่าอย่างไรนะ? เจ็ดมือสังหาร?” พระสนมอู่ดีใจขึ้นมา
“อีกไม่นานเจ็ดมือสังหารนี้จะติดต่อไปยังพวกเจ้า เมื่อถึงเวลานั้น พวกเจ้าจงเล่าเรื่องทุกอย่างโดยละเอียดให้พวกเขาทราบ จากนั้นจงใช้ความสัมพันธ์ในราชวงศ์หนานโยวของพวกเจ้าตามหาเจ้าหนุ่มผู้นั้น เรื่องอื่นจงมอบให้พวกเขาจัดการก็พอ!”
พระสนมอู่พูดขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น “เจ้า
