ดฟันด้วยความโกรธ “ชายคนนี้มีกระจกกระจกนภาวิญญาณ ไม่อย่างนั้นข้าคงฆ่าเขาไปนานแล้ว!”
ภูตเฒ่าสวีก็จนปัญญา “ถ้าเราสี่คนไม่ประมาท คงฆ่าเขาไปได้นานแล้ว!”
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง แต่ภูตเฒ่าไป๋กลับหลับตาแน่น “ติดต่อคนที่นั่นเถิด มิฉะนั้นแดนศักดิ์สิทธิ์คงรักษาไม่ได้แล้ว!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์มีสีหน้าดูไม่ได้ “ท่านอาจารย์บอกว่าอย่าติดต่อกับคนจากจากแดนลับ เพราะพวกเขายังต้องแข่งขันกับคนของแดนศักดิ์สิทธิ์อีกสองแห่ง”
“แต่ตอนนี้ตระกูลใกล้จะสูญสิ้นแล้ว การแข่งขันกับที่นั่นจะมีประโยชน์หรือ?” ภูตเฒ่าไป๋พูดอย่างหมดหนทาง
และเพื่อที่จะสังหารลู่เฉิน หนานกงมู่จึงมองไปยังบุตรศักดิ์สิทธิ์ “ข้าคิดว่าสิ่งที่ภูตเฒ่าไป๋พูดมานั้นมีเหตุผล ติดต่อเจ้าศักดิ์สิทธิ์เถิด ให้พวกเขากลับมาสังหารเจ้าหนุ่มนี่!”
