รวมกันของธง 18 ผืน ดังนั้นมันจึงดูมีสีสันแปลกตา
“อาจารย์ สิ่งนี้คืออันใดกันแน่?”
แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ภูเขาทุกลูกต่างใช้ธงแบบนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใด” ลู่เฉินมองไปที่หนานเหยาพลางเอ่ยถาม แต่หนานเหยาส่ายหัว “ข้าไม่รู้”
“ธงนี้เรียกว่าธงบัญชาวิญญาณ เมื่อมีร่างของมนุษย์ตายไป วิญญาณของพวกเขาสามารถผ่านธงผืนนี้ส่งกลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์ได้! สิ่งนี้จะทำให้มั่นใจได้ว่ากายเนื้อของพวกเขาจะหายไปเท่านั้น ส่วนวิญญาณของพวกเขาจะไม่สลายไป”
“หลังจากที่หลอมรวมพวกมัน ผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร” หนานเหยาผู้นี้ฉงนใจไม่น้อย แต่ลู่เฉินยิ้มอย่างชั่วร้าย “หลังจากที่หลอมรวม สมาชิกของค่ายที่ 18 ของพวกเขาก็จะได้รับผลกระทบจากธงนี้!”
“ทั้งหมด?”
“เพราะถ้าพวกเขาต้องการใช้ธงนี้ในการส่งตัว พวกเขาต้องมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับธงนี้ ดังนั้นพวกเขาจะหยดเลือดลงบนธงนี้ รู้จักเจ้าของผ่านหยดเลือดนี้ และเมื่อพวกเขาตาย วิญญาณจะถูกเคลื่อนย้ายผ่านไป”
“เช่นนั้นแล้ว คนเหล่านี้อาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับธงนี้งั้นหรือ?” หนานเหยารู้สึกประหลาดใจ แต่ลู่เฉินกลับหัวเราะ “ฉลาด!”
หนานเหยาไม่กล้านึกว่าจะเกิดอันใดขึ้นต่อไป แต่นางก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย “อาจารย์ ไปกันเถอะ!”
“อืม!”
หลังจากพูดจบ เขาก็พาอสูรปีศาจและหนานเหยาข้ามภูเขาทั้งแปดไปด้วยกัน
หนานกงมู่ซึ่งรออยู่ที่ ‘หอสังเกตการณ์’ เป็นเวลาหนึ่งวัน ในที่สุดก็เห็นลู่เฉินเข้ามา นางจึงหยั
