ดกายลุกขึ้นและพูดว่า “ข้าคิดว่าเขาจะกลัวหัวหดเสียแล้ว!”
เฮยเม่ยไม่ได้มองโลกในแง่ดีนัก “เจ้าไม่สนใจว่าเขาไปทำอันใดที่นั่นทั้งวันเลยหรือ?”
“ไม่ว่าเขาจะทำอันใด ถ้าเขาพบกับภูตเฒ่าทั้งสี่ เขาจะต้องตาย!” หนานกงมู่กล่าวอย่างมั่นใจ
เฮยเม่ยก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน แต่นางมักจะรู้สึกว่าลู่เฉินยังมีอันใดพิเศษบางอย่าง
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ ด้านหลังภูเขาทั้งแปดมีกองก้อนหินยักษ์ และบนก้อนหินเหล่านี้ มีคนนับไม่ถ้วนจากแดนศักดิ์สิทธิ์
ผู้คนในแดนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ล้วนเฝ้าอยู่ที่ค่าย 18 และอาการบาดเจ็บของทุกคนก็ดีขึ้นมากแล้ว แต่พวกเขาไม่เห็นลู่เฉินมาที่นี่แม้แต่วันเดียว ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มถกเถียงกัน
“เจ้าหนุ่มคนนั้น กลัวแล้วหรือ?”
“แน่นอน!”
“ถูกต้อง มียอดฝีมือสี่คนอยู่ที่นี่ เขาจะกล้ามาได้อย่างไร?”
“แล้วเราจะรออันใดอีกเล่า”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ส่วนฉินเฟยหยางกำลังคุยกับหัวหน้ากลุ่มทั้งหลายว่าเขาต้องการออกไปดูว่าลู่เฉินและคนอื่น ๆ มาแล้วหรือไม่ บางคนแนะนำให้ออกไป แต่บางคนก็ไม่เห็นด้วย
ตอนนี้จึงมีสองฝ่าย จนกระทั่งมีบางคนพูดกับหนานกงมู่ ฉินเฟยหยาง และคนอื่น ๆ ว่า “เขากำลังมา พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อม!”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ดังออกมา ฉินเฟยหยางและคนอื่น ๆ ก็ลุกขึ้นทันทีและเริ่มจัดระเบียบทุกคน และเมื่อทุกคนได้ยินว่าลู่เฉินและคนอื่น ๆ กำลังมา พวกเขาก็พุ่งขึ้นไปกลางอากาศทันที
พวกเขาพบว่าในค่ายที่ 18 นั้น คน
