เขาดูลึกลับมาก และข้ารู้สึกว่าเขามีวิธีการมากมาย!”
หนานกงมู่ชี้ไปที่ภาพบนค่ายกล “ดูสิ มียอดฝีมือขั้นก่อกำเนิดมากกว่าห้าพันคน เขาเป็นผู้ฝึกขั้นสร้างรากฐาน เจ้าคิดว่าเขาสามารถจัดการกับคนจำนวนมากด้วยกระจกนภาวิญญาณงั้นหรือ”
“กระจกนภาวิญญาณ อาจไม่สามารถต้านทานพลังของคนจำนวนมากได้ แต่เขาอาจจะมีวิธีการอื่น” เฮยเม่ยมักจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่หนานกงมู่พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เลิกคิดเสีย แล้วรอชมละครสนุก ๆ เถิด”
“อย่างไรก็ระวังไว้ก่อน” เฮยเม่ยเตือนหนานกงมู่
แต่หนานกงมู่ไม่ได้สนใจ และบอกกับทุกคนที่นั่นว่า “จัดการเด็กคนนี้ให้ดี!”
หัวหน้ากลุ่มเหล่านั้นสั่งให้ทุกคนเตรียมตัวทันที
ทุกคนเริ่มสะสมพลังงาน และระยะห่างของลู่เฉินก็ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จากไม่กี่ร้อยก้าวเป็นร้อยก้าว ห้าสิบก้าว และสุดท้ายก็สามสิบก้าว…
เมื่อเขากำลังจะไปถึงเบื้องหน้าทุกคน ฉินเฟยหยางก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เริ่ม!”
ทุกคนพร้อมที่จะร่ายคาถาทันที แต่ในตอนนี้เอง ลู่เฉินกลับมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม “มาสิ!”
เห็นเพียงธงในมือของชายหนุ่มโบกพลิ้วอยู่ตรงนั้น และมีแสงวูบวาบประหลาด แต่คนเหล่านี้ไม่รู้ว่าลู่เฉินกำลังทำอันใด และคาถาของทุกคนก็ร่ายออกไป
แต่สิ่งที่ทุกคนคิดไม่ถึงก็คือ…
พวกเขารู้สึกว่าคาถาที่พวกเขาร่ายดูเหมือนจะอ่อนลง ราวกับคนตัวใหญ่ที่กินไม่อิ่ม
ดังนั้นเมื่อคาถาเหล่านี้กระทบกับ ‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉิน พวกเขาก็ทะลวงผ่านไปแค่หลายสิบชั้นเท่านั้น
