สูงห้าชั้น เมื่อทั้งร่างขยับ ก็เขย่าพื้นทำให้หินกระเด็นออกจากพื้น และต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ แตกหักออกจากกันโดยสิ้นเชิง
อสูรปีศาจต่างตกใจกลัว ส่วนหนานเหยาตะโกนขึ้นมาว่า “ซากศพแปดหน้า!”
“ซากศพแปดหน้า?” ลู่เฉินยิ้ม
หนานเหยาพูดอย่างกระวนกระวายว่า “มีข่าวลือว่าบางคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์ใช้วิธีลับเฉพาะเพื่อหลอมรวมเหล่าศัตรูเข้าด้วยกันให้กลายเป็นผู้พิทักษ์แดนศักดิ์สิทธิ์ และหนึ่งในนั้นถูกเรียกว่าซากศพแปดหน้า ซึ่งกล่าวกันว่าประกอบด้วยยอดฝีมือแปดท่านหลอมเข้าด้วยกัน”
ลู่เฉินยิ้ม “มันเป็นอักขระยันต์หลอมรวมประเภทหนึ่ง”
“อักขระยันต์หลอมรวม?” หนานเหยาผู้นี้ไม่เข้าใจ แต่ชายหนุ่มชี้ไปที่อักขระบนซากศพเหล่านี้และพูดว่า “ดูสิ มีเส้นสีดำแปลกประหลาดอยู่ทั่วร่างซากศพเหล่านี้ นั่นคืออักขระยันต์หลอมรวม”
หนานเหยาถามแปลก ๆ ขึ้นมาว่า “นั่นทรงพลังมากหรือ?”
“หลังจากผู้นั้นหลอมรวมแล้วจะสามารถระเบิดพลังอันทรงพลังได้ และตัดสินจากรูปร่างหน้าตาของมันแล้ว คาดว่าไม่น่าจะอ่อนแอกว่าขั้นแปลงเซียน” ลู่เฉินเอ่ยอย่างใจเย็น ทว่าดวงตาของหนานเหยาพลันเบิกกว้าง “ขั้นแปลงเซียน?”
ลู่เฉินตอบรับ
ในขณะที่ใบหน้าทั้งแปดของซากศพแปดหน้าพูดพร้อมกันว่า “ตาย!”
คนเหล่านี้ทำได้เพียงเชื่อฟังคำสั่ง ดังนั้นชายหนุ่มจึงถือว่าพวกเขาเป็นศพที่ยังมีชีวิต และยังพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าคิดว่าพวกเจ้าควรเป็นอิสระ!”
แต่ซากศพแปดหน้ายังคงพูดเช่นเดิม “ตาย!”
เขามองไปท
