ให้สัตว์ปีศาจพวกนั้นบ้าคลั่งขึ้นมาได้!”
“บ้าคลั่ง? นั่นหมายความว่าพวกเจ้าไร้ประโยชน์!” หลางซานตอบ
จินเฟยต้วนเบิกตากว้าง “หากเจ้าเก่งนัก เจ้าก็จงมา!”
“คอยดูเถิด คอยดูคนของค่ายวิญญาณสายน้ำของเราว่าจะจับสัตว์ปีศาจพวกนั้นได้อย่างไร” หลางซานเอ่ยด้วยความมั่นใจ
แล้วในตอนนั้นเอง พลันมีเสียงหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า “ดูนั่น สัตว์ปีศาจกลุ่มหนึ่งมาทางนี้แล้ว”
หลางซานยิ้มออกมา “ค่ายวิญญาณสายน้ำจงฟังคำสั่ง!”
ทุกคนพลันได้สติขึ้นมาทันที จากนั้นหลางซานจึงเผยรอยยิ้มชั่วร้าย “เคล็ดวิชาเยือกแข็ง!”
เพียงไม่นาน บนร่างกายของคนเหล่านั้นพลันปล่อยพลังกระแสอากาศคลื่นน้ำออกมา จากนั้นกระแสอากาศเหล่านี้ก็พุ่งโจมตีไปยังสัตว์ปีศาจเหล่านั้น
เมื่อเหล่าสัตว์ปีศาจสัมผัสมัน แต่ละตัวก็ราวกับถูก ‘แช่แข็ง’ อยู่ตรงนั้น ส่วนที่บินอยู่บนอากาศนั้น เมื่อถูก ‘แช่แข็ง’ แล้ว ก็ค่อย ๆ ตกร่วงลงมา เมื่อหนานเหยาเห็นเช่นนั้นจึงหวาดกลัวขึ้นมา “อาจารย์ ดูนั่น! สัตว์ปีศาจด้านหน้า พวกมันต่างก็…”
ลู่เฉินให้สัตว์ปีศาจหยุดชะงักลงเสียก่อน ไม่ได้ออกเดินทางต่อ แต่กลับจ้องมองไปยังกระแสอากาศรอบ ๆ พลางพูดด้วยรอยยิ้ม “เคล็ดวิชาเยือกแข็งนี้ มีเพียงแดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัดที่จะเข้าใจเคล็ดวิชานี้ได้!”
“อาจารย์ ควรทำเช่นไรดี?”
“อย่ากังวลไป คอยดูข้าไว้” พูดจบ เขาก็นำกู่ฉินเพลิงโบราณออกมา ในขณะที่หนานเหยาได้แต่สงสัย
ส่วนหลางซานหันไปพูดกับจินเฟยต้วนด้วยความพึง
