บทที่ 316 ค่ายทั้งสิบแปดของแดนศักดิ์สิทธิ์!
“อันใดกัน? แดนศักดิ์สิทธิ์เมฆาสงัดหวาดกลัวต่อผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานเสียแล้ว?” บุตรศักดิ์สิทธิ์เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่พอใจ ทุกคนต่างหันมองหน้ากัน ไม่กล้าพูดอันใดไปมากกว่านี้ แต่แล้วบุตรศักดิ์สิทธิ์ก็ถ่ายทอดคำสั่งออกมา “ไปถ่ายทอดคำสั่งของข้า เมื่อพบเห็นเจ้าหนุ่มนั่น จงสังหารเขาเสีย!”
ทุกคนไม่กล้าขัดคำสั่ง เพราะบุตรศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้ก็คือตัวแทนของประมุขศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นทุกคนจึงขานรับ “ขอรับ!”
จากนั้นภาพวาดนั้นก็หายไป หนานกงมู่จึงมองไปยังทุกคน “ยังไม่ไปเตรียมตัวหรือ?”
ทุกคนจึงทำได้เพียงแยกย้ายกันออกไป
แววตาของหนานกงมู่ฉายความเย็นชาออกมา จากนั้นจึงเดินเข้าไปยังพื้นที่ม่านหมอกในแดนศักดิ์สิทธิ์ จนสุดท้ายก็ได้เข้าไปในถ้ำ ยืนอยู่ภายนอกกระแสน้ำวนที่มืดมิดพลางกล่าว ‘อย่างเก้อเขิน’ ออกมาว่า “เมื่อครู่ ขอบคุณมาก”
“ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานผู้นี้ ก็คืออดีตคู่หมั้นของเจ้า?”
“ใช่ ข้าถูกบีบบังคับจนกลายเป็นคู่หมั้นของเขา ดังนั้นข้าจึงต้องจัดการเขา เพื่อคืนความขาวสะอาดให้ข้า!” หนานกงมู่พูดจาให้ร้ายลู่เฉิน และภายในกระแสน้ำวนก็ยังมีน้ำเสียงเย็นชาดังออกมา “วางใจเถิด เพียงแค่เขากล้ามายังแดนศักดิ์สิทธิ์ ย่อมตายตกโดยมิต้องสงสัย!”
“แต่เขาควบคุมสัตว์ปีศาจบางส่วนไว้!”
“สัตว์ปีศาจเหล่านั้น จะเทียบกับวิญญาณเก่าแก่ทั้งสี่ของแดนศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร?” บุตรศักดิ์สิทธิ์ตอ
