ยทุกคนต่างก็มีทักษะที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น ภูเขาลูกที่หนึ่ง ก็คือกลุ่มคนรากวิญญาณสีทอง และยังเป็นรากวิญญาณสวรรค์ห้าดาวขึ้นไป ผู้นำของคนพวกนี้มีนามว่าจินเฟยต้วน ความหมายนั้นง่ายมาก ก็คือเขาจะร่วมมือกับศิษย์เพื่อระเบิดพลังออกมา สามารถทำลายกลุ่มยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิดให้แตกกระจายได้!”
เมื่อได้ฟังเรื่องดังกล่าว เฮยเม่ยจึงแปลกใจ “สัตว์ปีศาจพวกนั้นด้วยหรือ?”
“สัตว์ปีศาจเหล่านั้น เป็นสัตว์ที่แดนศักดิ์สิทธิ์เราเลี้ยงไว้ พวกเขาย่อมเกรงกลัวต่อแดนศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว ยิ่งมีกลุ่มคนรากวิญญาณสีทองพวกนั้นอีก ทำให้มีการระเบิดพลังออกมาอย่างแข็งแกร่งยิ่ง!” หนานกงมู่พูดด้วยความมั่นใจ
เฮยเม่ยจึงเริ่มสงสัย จนกระทั่งเห็นลู่เฉินและหนานเหยายืนอยู่บนนกตัวใหญ่ไกลออกไป และบนพื้นยังล้อมไปด้วยสัตว์ปีศาจ
“มาแล้ว!” เฮยเม่ยพลันตกตะลึง แต่หนานกงมู่ยิ้มเย็นชาออกมา “มาก็มา!”
…
ทันใดนั้นเอง ลู่เฉินมองก็เห็นภูเขาลูกแรกจากด้านนอกนั้น และรอบด้านของภูเขานี้ยังเต็มไปด้วยกลุ่มคนรากวิญญาณสีทอง ขณะเดียวกันบนภูเขาก็มีธงปักอยู่ ‘ค่ายวิญญาณสีทอง!’
เมื่อเห็นดังนั้น หนานเหยาจึงตกใจขึ้นมา “จริง ๆ แล้ว ค่ายทั้งสิบแปดของแดนศักดิ์สิทธิ์มีอยู่จริง!”
“ค่ายทั้งสิบแปด?”
“ใช่ ลือกันว่าด้านนอกของแดนศักดิ์สิทธิ์มีค่ายทั้งสิบแปดอยู่ และศิษย์ของทุกค่ายต่างเป็นขั้นก่อกำเนิดมากฝีมือของแดนศักดิ์สิทธิ์ ขณะเดียวกันยังเป็นรากวิญญาณชนิดเดียวกันด้วย เช่น
