บทที่ 304 พูดไปทุกอย่างแล้ว และที่นี่น่าสนใจยิ่งนัก!
เมื่อลู่เฉินเห็นว่าชายชราผู้นี้มีความมุ่งมั่นมากเพียงนี้ จึงเอ่ยออกมาว่า “เช่นนั้นคงต้องดูว่า เจ้าจะจับข้าได้หรือไม่”
“เจ้าได้ถูงข้ากักขังไว้เสียแล้ว” ชายชรากวาดพื้นจ้องมองคนตรงหน้า ทว่าชายหนุ่มเพียงกล่าวว่า “เมื่อข้าสามารถทำลายได้ครั้งหนึ่ง เช่นนั้น ครั้งที่สองข้าก็ยังทำลายได้”
แต่ชายชรากวาดพื้นยังคงพูดด้วยความมั่นใจ “ก่อนหน้านี้ ข้าใช้พลังไปเพียงแค่หนึ่งในสิบเท่านั้น แต่ตอนนี้ ข้าได้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวแล้ว ดังนั้นหากเจ้าคิดทำลายม่านนี้นั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้!”
ลู่เฉินกลับจ้องมองไปยังชายชรากวาดพื้น “เจ้าคงไม่คิดว่าข้าทำลายม่านนั่นโดยใช้พลังหรอกนะ?”
“หากไม่ใช้พลัง เช่นนั้นใช้สิ่งใด?” ชายชรากวาดพื้นผู้นี้ ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าลู่เฉินกำลังพูดถึงสิ่งใด ชายหนุ่มจึงเปิดใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณ’ ต่อไป โดยเฉพาะยามเมื่อต้องสู้กับม่านนี้ ก่อนที่ในมือของเขาจะปรากฏศิลาวิญญาณออกมาสองถึงสามชิ้น
ชายชรากวาดพื้นได้แต่แปลกใจว่าลู่เฉินกำลังคิดจะทำสิ่งใด
ขณะนั้นเอง ‘เพล้ง!’ เสียงม่านป้องกันถูกทำลายจนแตกสลายไป
ชายชรากวาดพื้นพลันตกตะลึงขึ้นมาและเตรียมที่จะลงมืออีกครั้ง แต่ศิลาวิญญาณในมือลู่เฉินก็ได้ทำลายดวงตาของรูปปั้นหินที่อยู่รอบ ๆ ตำหนักแห่งนี้ไป
เพียงไม่นาน บริเวณรอบ ๆ นี้ก็ค่อย ๆ ปรากฏหมอกอันหนาทึบ
ลู่เฉินจึงยิ้มพลางเอ่ยว่า “ลาก่อน”
ชายชรากวาดพื
