แผนจะโจมตีอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นหลังจากโหย่วหลงพรางกายไปแล้ว จึงพุ่งตัวไปตรงหน้าลู่เฉิน หมายจะฟาดสายฟ้าโจมตีลู่เฉิน แต่ลู่เฉินได้เปิด ‘กำแพงพันชั้น’ เพื่อป้องกันการโจมตีของอีกฝ่าย
จากนั้น ลู่เฉินได้ใช้ธนูเพื่อโจมตี
โหย่วหลงจึงปรากฏตัวอีกครั้ง
“เจ้า!” โหย่วหลงตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ลู่เฉินยังยืนอยู่ที่เดิม เขายิ้มพลางมองไปยังโหย่วหลง “ยังมีวิธีอื่นอีกหรือไม่?”
โหย่วหลงคิดไม่ถึงว่าทำเช่นนี้แล้วแต่กลับไม่สามารถทำอันใดลู่เฉินได้แม้แต่น้อย จึงเริ่มถอยไปยังองค์ชายรองที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง “ปรมาจารย์ค่ายกลยังมีวิธีอื่นอีกหรือไม่?”
องค์ชายรองมองไปยังบุคคลไร้หน้าทั้งสาม ทั้งสามจึงตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “พวกข้าจัดการเอง!”
เพียงไม่นาน ทั้งสามก็ขึ้นไปยืนอยู่บนหลังคา พวกเขายืนกันเป็นรูปแบบของสามเหลี่ยม จากนั้นทั้งสามคนก็ทำมือและท่าทางแปลกประหลาด
จากนั้น พลังของทั้งสามคนก็เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดเขตแดนสีน้ำตาลสว่างขึ้นมาล้อมรอบลู่เฉินไว้
องค์ชายรองเห็นดังนั้นจึงรู้สึกดีใจยิ่งนัก และรีบมองไปยังลู่เฉิน “เป็นเช่นไร!? ยังไหวงั้นหรือ!”
เมื่อเหล่าคนรับใช้และบรรดาอารักขาเห็นดังนั้นต่างก็คิดว่าลู่เฉินคงไม่สามารถต้านทานต่อไปได้ แต่ใครจะคิดว่าลู่เฉินกลับเผยรอยยิ้มออกมา “พลังเพียงแค่นี้อย่างนั้นหรือ?”
“พลังเพียงเล็กน้อยนี้ก็เพียงพอที่จะจับเจ้าได้” องค์ชายรองยิ้มอย่างพึงพอใจ
“โอ้ อย่างนั้นหรือ?”
จา
