ยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเดินออกไป
…
ฟ้าใกล้จะมืดลงแล้ว จวนหนานลัวก็เป็นดังเช่นปกติ บรรดาคนใช้และเหล่าอารักขานั้นไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ดังนั้นคนเหล่านี้จึงทำงานกันไปตามปกติ
อย่างไรก็ตาม ด้านนอกของจวนหนานลัวนั้นมีผู้คนยืนซุ่มอยู่เต็มไปหมด โดยเฉพาะองค์ชายรองนั้น เพื่อปิดบังผู้อื่น เขาจึงสวมหน้ากากเหล็กสีดำปิดบังใบหน้า ขณะเดียวกัน กลิ่นอายบนร่างกายก็ ‘หายไป’ ทำให้คนอื่น ๆ ต่างก็มองเขาได้ไม่ชัดเจนนัก
องค์ชายรองมองไปยังบุคคลไร้หน้าทั้งสามแล้วกล่าวว่า “พวกเจ้าจงสร้างค่ายกลขึ้นมาเสียก่อน ล้อมจวนหนานลัวไว้ และทำให้คนนอกไม่สามารถสัมผัสภายในนี้ได้”
ทั้งสามขานรับ จากนั้นต่างก็นำธงทั้งสามผืนออกมา ก่อนจะนำไปเสียบไว้ยังทั้งสามสถานที่ที่ต่างกันรอบจวนหนานลัว จากนั้นท้องฟ้ารอบ ๆ จวนหนานลัวพลันเกิดม่านขนาดใหญ่ขึ้นมา และม่านนี้ทำให้คนภายนอกไม่สามารถมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในจวนหนานลัวได้
“เรียบร้อย” คนหนึ่งรายงานขึ้นมา องค์ชายรองจึงตอบกลับด้วยความพอใจ “ไป!”
หลังจากนั้น กลุ่มคนจำนวนมากก็เข้ามาทางประตูใหญ่ของจวนหนานลัว ทำให้เหล่าอารักขาบริเวณประตูต่างตกใจ ครั้นคิดจะตะโกนร้องเรียกก็กลับถูกคนเหล่านั้นจัดการเสียก่อน
เมื่อบรรดาคนรับใช้และเหล่าอารักขาในจวนหนานลัวรู้เรื่องต่างก็รีบตะโกนร้องออกมา
แต่เสียงเหล่านี้กลับว่างเปล่า ไม่สามารถดังออกไปภายนอกได้ ดังนั้นผู้คนที่เดินผ่านไปมาบนถนนใหญ่ด้านนอกต่างก็
