้ม “พวกเขาไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเจ้าอยู่ที่ไหน และตราบใดที่เจ้าอยู่ที่มุมของชั้นเก้า พวกเขาย่อมไม่มาหาพวกเจ้า”
ชิงเฟิงหมิงและกุ๋ยเจี่ยจื่อเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ลู่เฉินกลับเดินออกไปแล้ว เหลือเพียงพวกเขาสองคนที่ ‘ขดตัว’ อยู่ที่ชั้นเก้า
ทางด้านผู้คนจากสำนักภูเขาภูตนั้นไม่รู้ว่าลู่เฉินหายไปไหน ดังนั้นพวกเขาจึงได้แต่ส่งคนไปค้นหาร่องรอยของชายหนุ่ม แต่ดูเหมือนว่าลู่เฉินจะหายตัวไปอย่างสิ้นเชิง
สิ่งนี้ทำให้เจ้าสำนักโกรธจัดจนร้องสั่งว่า “ส่งคนออกไปสืบหาภูมิหลังของเจ้าหนุ่มนั่น!”
คนจากสำนักภูเขาภูตจึงรีบออกไปตามคำสั่งทันที ในขณะที่เจ้าสำนักขี่ม้ากระดูกผีหายเข้าไปในสำนักภูเขาภูต
…
ลู่เฉินมาถึงชั้นหกอย่างรวดเร็ว ส่วนองค์จักรพรรดิยังคงรออยู่ตรงนั้น
จนกระทั่งลู่เฉินปรากฏตัวขึ้น องค์จักรพรรดิจึงมองลู่เฉินอย่างสงสัย “กลับมาแล้วหรือ?”
“เจ้าไม่ได้ออกไปหรือ?” ลู่เฉินคิดไม่ถึงว่าองค์จักรพรรดิจะยังอยู่ที่นี่ และองค์จักรพรรดิก็กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้ายังอยู่ในสุสานราชวงศ์ ถ้าข้าออกไปคนเดียว ตาแก่เหล่านั้นจะต้องซักถามข้าแน่ ถึงยามนั้นข้าก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดีแล้ว”
ลู่เฉินจึงยิ้มออกมา “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
เมื่อเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับลู่เฉินไม่ได้เลวร้าย องค์จักรพรรดิก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “หมอเทวดาลู่ เหตุใดเจ้าต้องมาที่นี่ด้วย?”
“ข้ากำลังตามหาคนคนหนึ่ง”
“คนคนหนึ่ง?” องค์จักรพรรดิสงสัย แต่ลู่
