บพร้อมโจมตีลู่เฉิน
ชายหนุ่มอดยิ้มออกมาไม่ได้ “ข้าแนะนำว่าทางที่ดีเจ้าอย่าคิดลงมือ มิเช่นนั้นพวกเจ้าอาจจะลำบากได้!”
แต่ผู้นำของคนเหล่านั้นกลับยิ้มหยันออกมา “เพียงแค่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานคนหนึ่ง ยังกล้ากระทำตัวหยิ่งผยองต่อหน้าพวกเราสำนักภูเขาภูตอีกหรือ?”
“สำนักภูเขาภูต?” ดูเหมือนว่าลู่เฉินจะเคยได้ยินชื่อนี้มาจากที่ไหนสักแห่ง แต่กลับลืมไปเสียแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่คิดอะไรมากนัก เพียงพูดต่อไปว่าตนแค่มาตามหาคนเท่านั้น
ผู้นำคนนั้นจึงตะโกนขึ้นมา “รนหาที่ตาย!”
ทันใดนั้น บนร่างของอีกฝ่ายก็เปลี่ยนจากไอภูตผีกลายเป็นศรภูตนับไม่ถ้วน
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
นี่คือเคล็ดวิชาภูตที่สามารถโจมตีจิตวิญญาณได้โดยตรง ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายลงมือ จึงคิดว่าลู่เฉินต้องตายตกเป็นแน่ แต่ลู่เฉินกลับยืนอยู่ที่เดิม ปล่อยให้ ‘ศรมาร’ เหล่านี้ พุ่งเข้าสู่ร่างกายของตนได้อย่างอิสระ
แต่ลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไรสักนิด
“นี่ เกิดอะไรขึ้น?” คนผู้นั้นตกตะลึงขึ้นมา ลู่เฉินจึงยิ้มและกล่าวว่า “เจ้าใช้เคล็ดวิชาภูต แต่เคล็ดวิชาภูตสามารถโจมตีจิตวิญญาณได้โดยตรง แต่จิตวิญญาณของข้านั้นแข็งแกร่งมาก”
คนผู้นั้นยังคงไม่เชื่อ จึงตะโกนขึ้นมาว่า “เพียงแค่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานคนหนึ่ง จะมีจิตวิญญาณแข็งแกร่งเพียงใดกัน?”
คนอื่น ๆ ต่างก็ไม่เชื่อเช่นกัน แต่ละคนยังแสดงเคล็ดวิชาภูตออกมา แต่ลู่เฉินยังคงยืนอยู่ที่เดิม และปล่อยให้พวกเขาโจมตี จนกระทั่งคนเหล่านี้ต่า