้มให้ลู่เฉินแล้วถามว่า “หมอเทวดา บอกข้าทีว่ามันคือใคร?”
ลู่เฉินจึงเดินไปหาพวกเขาทั้งสี่คน
ทั้งสี่คนนี้เป็นคุณชายจากทั้งสี่ทิศ ในบรรดาพวกเขา คุณชายเป่ยโหวถูกลู่เฉินจับได้เมื่อคืน ดังนั้นเขาจึงถูกลู่เฉินตัดออก และลู่เฉินได้ชี้ไปที่เขาแล้วเอ่ยว่า “เจ้า ถอยไป!”
คุณชายเป่ยโหวรู้ว่าลู่เฉินไม่มีทางใส่ร้ายตัวเอง ดังนั้นเขาจึงถอยไปอย่างเชื่อฟัง แต่คุณชายโหวอีกสามคนกลับหน้าเปลี่ยนสี
ทั้งสามคนนี้ คนหนึ่งมีผิวแห้งแตกทั่วใบหน้า นั่นคือคุณชายซีโหว
ส่วนอีกสองคน คนหนึ่งมีกลิ่นคาวปลารุนแรง แม้จะใช้กลิ่นยาหอมมากมาย แต่ก็หลีกเลี่ยงสัมผัสของลู่เฉินไม่ได้ คนผู้นี้ก็คือคุณชายตงโหว เพราะเขาอยู่ริมทะเลตลอดทั้งปี อีกทั้งยังเลี้ยงอสูรทะเลและปลาแปลกประหลาดมากมาย ดังนั้นกลิ่นคาวปลาบนตัวเขาจึงรุนแรงมาก
คนสุดท้ายมีร่างกายแคระเตี้ย ตาซ้ายบอด หัวล้าน สวมชุดที่ทำจากหญ้า นับว่าดูเรียบง่ายสามัญ คนนี้คือคุณชายหนานโหว
ทั้งสามคนนี้จ้องเขม็งมาที่ลู่เฉินด้วยความรู้สึกใจฝ่อ แต่พระสนมอู่และพวกกลับไม่กล้าขยับเขยื้อน จนกระทั่งลู่เฉินชี้ไปที่คุณชายหนานโหวแล้วฉีกยิ้ม “เป็นเจ้านี่แหละ!”
“ข้า ข้าเกี่ยวอะไรด้วย?” คุณชายหนานโหวกระวนกระวายทันที
คุณชายหนานโหวผู้นี้เป็นคนขององค์ชายรอง ดังนั้นองค์ชายรองจึงกระโดดออกมาทันที “พ่อหนุ่ม ไม่ใช่ว่าเจ้าใส่ร้ายคุณชายหนานโหวเพียงเพราะข้าพูดว่าเจ้าไม่ได้เรื่องและดูถูกเจ้าหรอกนะ”
“อันใดนะ? เขาเป็
