จึงคลายความข้องใจออกไป แต่หลัวซายังคงเอ่ยแนะนำขึ้นมาว่า “เขาคือผู้มาใหม่”
“โอ้” หญิงสาวขานรับ นางมองไปยังบุรุษผู้นี้ด้วยความแปลกใจ “พูดมาเถิด พบเจอปัญหาใด?”
“ข้าได้รับของสิ่งหนึ่งบนร่างกายของผู้เป็นเป้าหมาย และข้าไม่รู้ว่าของสิ่งนั้นคืออะไร” ลู่เฉินพูดพลางก้าวขึ้นมาด้านหน้า ฝ่ามือด้านขวาถูกกำไว้แน่นราวกับกำลังดึงบางอย่างออกมา และเพราะหญิงสาวผู้นั้นรู้สถานะของลู่เฉิน นางจึงไม่เกิดความสงสัยใด ๆ
แต่หลัวซาที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งกลับรู้สึกกังวล และยังกลัวว่าชายหนุ่มจะทำบางอย่างพลาดไป
หญิงสาวจ้องไปยังกำปั้นของลู่เฉิน จนกระทั่งลู่เฉินยืนห่างจากหญิงสาวเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น จึงค่อย ๆ คลายกำปั้นมือขวาออก และปรากฏ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ขึ้นมา ประตูนี้เกิดพลังดึงดูดอย่างมหาศาลทันที
หญิงสาวผู้นี้พลันตกตะลึงทันที “สมควรตาย!”
นางคิดจะหนีแต่ไม่อาจทำได้ สุดท้ายก็ถูก ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ดูดเข้าไปทันที
หลัวซาที่เห็นเช่นนั้นพลันตกใจยิ่ง “เมื่อครู่นี้คือ?”
“เป็นเพียงแค่สมบัติวิญญาณอย่างหนึ่ง” ลู่เฉินแสยะยิ้ม แต่หลัวซายังคงสงสัย “เช่นนั้น นางยังสามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้หรือไม่?”
“วางใจเถิด ติดต่อไม่ได้” ลู่เฉินยิ้มประหลาด แต่หลัวซากลับถอนหายใจคลายกังวลออกมา “เช่นนั้นก็ดี”
ชายหนุ่มต้องการก้าวเข้าไปภายในประตูนั้น เขาจึงหันไปพูดกับหลัวซา “ข้าจะเข้าไปคุยกับนาง ส่วนเจ้าก็คอยเฝ้าอยู่ที่นี่”
เมื่อหลัวซารับคำ ลู
