่งเสร็จสิ้นแล้ว…. แน่นอนว่าชายหนุ่มย่อมไม่พลาดที่จะแอบเข้าไปจัดการบางอย่างกับค่ายกลนี้ ส่วนผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร? …เห็นทีคงต้องมารอดูกันเมื่อเริ่มศึก!
ครั้นเวลาผ่านไป ยามที่กู่ทงกำลังจะเปิดใช้งานค่ายกลนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีคนมาปรากฏตัวที่เชิงเขาเก้าสุขสงบ
และคนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก… ลู่เฉิน!
“ดูนั่นสิ หมอนั่นออกมาแล้ว!”
“เจ้าหนุ่มนั่นออกมาจริง ๆ เสียด้วย!”
ทันใดนั้น ผู้อาวุโสของแต่ละสำนักก็ตะโกนลั่น แม้กระทั่งผู้อาวุโสจากวังเหมันต์สงัดและสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ต่างกัน และแม้ใจจริงของพวกเขาจะรู้สึกหดหู่ ทว่าพวกเขาก็ทำได้เพียงแสร้งทำเป็นฝืนหัวเราะออกมา
สำหรับผู้ฝึกตนพเนจรที่เฝ้าอยู่ใกล้ ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นลู่เฉิน คนเหล่านั้นจึงถามด้วยความประหลาดใจว่า “ใช่พ่อหนุ่มคนนี้หรือไม่?”
“ใช่ เขานี่แหละ ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานคนนั้น”
“เจ้าหนุ่มคนนี้ไม่หนีไปงั้นหรือ?”
“นั่นน่ะสิ ช่างกล้าอะไรเช่นนี้!”
ผู้ฝึกตนพเนจรเหล่านั้นตกใจกับความกล้าหาญของลู่เฉินในขณะนี้ ส่วนหลันหยาที่อยู่บนเนินเขาอีกลูกหนึ่งก็ได้เอ่ยกับหญิงสาวในชุดคลุมสีดำด้วยความเคารพว่า “ท่านเจ้าสำนักขอรับ เขาปรากฏตัวแล้ว”
“ข้าเห็นแล้ว”
“แต่ตอนนี้สำนักเก้าสุขสงบถูกล้อมไว้แล้ว ดังนั้นแม้ว่าจะใช้คนของเราก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนสถานการณ์ได้!” หลันหยาทำอะไรไม่ถูก
“พวกเรา… ควรจะทำอันใดสักอย่าง” สตรีนางนั้นมีสีหน้าจริงจัง
“แต่ว่า… ท่านเจ้าส
