่าชั้น ก่อนที่จะเกิดแสงกระทบโดยรอบและคมมีดนั้นก็เด้งกลับไป
ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้โครงกระดูกรู้สึกแปลกใจ มันจึงลองอีกครั้ง ทว่าก็ได้ผลเช่นเดิม ส่วนลู่เฉิน นั้นหัวเราะลั่นก่อนจะเอ่ยออกมาว่า “ดูเหมือนว่าพลังของเจ้าจะไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คุยเสียแล้ว”
“นี่เป็นเพียงร่างส่วนหนึ่งของข้าเท่านั้น!” โครงกระดูกพูดด้วยความโอ้อวด
“โอ้? ร่างเพียงส่วนหนึ่ง?”
“ใช่!” โครงกระดูกพูดจบก็โจมตีต่อไป แต่ผลก็ยังคงเป็นเช่นเดิมคือไม่สามารถทำลายการป้องกันของลู่เฉินทั้งหมดได้ สุดท้ายกลับยังถูกเถาวัลย์ของอีกฝ่ายพันรัดไว้
นี่จึงทำให้โครงกระดูกบันดาลโทสะขึ้นมา “พ่อหนุ่ม ข้าแนะนำให้เจ้าปล่อยข้า มิเช่นนั้น เจ้าจะต้องเสียใจ”
“เสียใจ?”
“ใช่!” เมื่อโครงกระดูกเอ่ยจบ ไอภูตผีก็ค่อย ๆ ปรากฏออกมาในบริเวณรอบ ๆ
เมื่อเห็นไอภูตผี ลู่เฉินจึงเผยยิ้มออกมา “ที่นี่ แท้จริงก็มีไอภูตผี!”
“เมื่อเจ้ารู้ เช่นนั้นก็ทราบว่าที่นี่น่ากลัวเพียงใด!” โครงกระดูกคิดว่าเมื่อลู่เฉินถูกตนข่มขู่แล้วจะเกิดความหวาดกลัว แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ “เพียงไอภูตผีพวกนี้ อย่าคิดฝันไปเสียจะดีกว่าว่าข้าจะกลัว”
“เจ้าไม่กลัว?”
“ไร้สาระ!” ลู่เฉินย่อมไม่สนใจ แต่โครงกระดูกยังคงไม่เชื่อ มันพูดจาข่มขู่ลู่เฉินต่อ ไป “อีกไม่นาน เจ้าจะรู้ถึงความน่าหวาดกลัวของที่นี่เป็นแน่”
ทันใดนั้น ไอภูตผีที่เกิดขึ้นก็ยิ่งดูหนาแน่น
แต่หลังจากพลังภายในของลู่เฉินเกิดการเปลี่ยนแปลง มันก็ทำให้
