องรักษาระยะห่างด้านนอกหนึ่งร้อยก้าว ห้ามเข้าไปใกล้แท่นบูชาภายในแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นอันเด็ดขาด มิเช่นนั้น ประตูอาจจะดูดเจ้าเข้าไปและดูดเลือดเจ้าจนแห้งเหือด สุดท้ายจะนำวิญญาณของเจ้าออกไปได้”
ลู่เฉินเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา “มีประตูลึกลับเช่นนี้ด้วยหรือ?”
“ใช่ ประตูนี้แปลกประหลาดเกินไป และเคยมีคนภายนอกคิดอยากเข้าไปใกล้ ผลคือเหลือเพียงกระดูกไปเสียแล้ว” ผู้อาวุโสสวีพูดถึงความลึกลับของมัน แต่ลู่เฉินกลับยิ้มออกมา “ข้าอยากดูสักนิดว่าประตูใดกันที่สามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของได้”
“เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง” ผู้อาวุโสสวียืนยัน
ลู่เฉินยิ้ม “จริงหรือ?”
“โลหิตวิญญาณพฤกษาเพียงหนึ่งหยด ก็สามารถได้รับเม็ดยาแปลงเซียนหนึ่งเม็ด และเม็ดยาแปลงเซียนนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าล้ำค่าเพียงใด?” เมื่อผู้อาวุโสสวีพูดถึงสิ่งนี้ แววตาก็เป็นประกายขึ้นมา
“เม็ดยาแปลงเซียน สำหรับพวกเจ้าผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดแล้วถือว่าล้ำค่ามาก แต่ในสายตาของข้า มันก็เป็นเพียงแค่ยาเม็ดหนึ่งเท่านั้น”
“ศิษย์น้อง เจ้ายังไม่ถึงขั้นก่อกำเนิดระดับสมบูรณ์พร้อม ไม่แม้แต่จะแตะขั้นก่อกำเนิดด้วยซ้ำไป ย่อมไม่รู้ถึงความล้ำค่าของเม็ดยาแปลงเซียนนี้” เมื่อผู้อาวุโสสวีคิดถึงมัน เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
ทว่าลู่เฉินคร้านจะอธิบายให้มากความ จึงเดินไปพลางถามไปว่า “ประตูนี้มีขึ้นตั้งแต่เมื่อใด?”
“ตั้งแต่บรรพชนก่อสร้างสำนัก มันก็มีอยู่แล้ว และเป็นที่เล่าขานมาถึงปัจจุบัน”
“
