จากนั้นจึงค่อย ๆ รู้สึกยินดีขึ้นมาเมื่อพบว่าหลี่ว์ซือนั้นไม่ได้อยู่ข้างกายลู่เฉินแล้ว!
…แต่ละคนพากันคิดว่าจะจัดการขยี้ลู่เฉินเสียเดี๋ยวนี้!
เสียงหนึ่งเอ่ยเยาะเย้ยขึ้นมาว่า “พ่อหนุ่ม ทางรอดมีไม่ยอมเลือกเดิน กลับเลือกเดินมายังทางตัน!”
“ในหัวเจ้ามีแต่ขี้เลื่อยหรือไร? ไม่กลัวตายงั้นหรือ?!” บ้างก็เอ่ยออกมาด้วยความตื่นเต้น
ทว่าลู่เฉินกลับไม่สนใจ เพียงแค่เผยยิ้มออกมา และยังไม่ทันที่คนเหล่านี้จะทันได้ตอบโต้ใด ๆ เถาวัลย์แต่ละเส้นก็พลันตรงเข้าไปพันรัดคนพวกนั้นไว้ทันที!
ตอนแรกทุกคนต่างคิดว่ามันเป็นเพียงเถาวัลย์ธรรมดาเท่านั้น แต่เมื่อผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้พยายามดิ้นรนขัดขืน พวกเขาก็ต้องพบว่าตนเองไม่สามารถสะบัดมันหลุดออกมาได้!
เช่นนี้จึงทำให้ทุกคนหวาดกลัว บางคนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงติดขัด “เขา เขาแอบซ่อนพลังที่แท้จริงไว้!”
“ไอ้คนชั่ว หลอกลวงพวกเรา!”
“เขา เขาไม่ใช่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐาน!”
ขณะนั้นเอง ทุกคนต่างตกอยู่ในความตื่นตระหนก พากันหันไปร้องขอความช่วยเหลือกับผู้อาวุโสสวีที่ลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งผู้อาวุโสสวีก็ไม่รอช้า เขาทะยานลงมาพร้อมกับสะบัดเขวี้ยงดาบสีดำในมือ!
ดาบเล่มนั้นส่งเสียงกรีดอากาศ ก่อนจะตัดทำลายเถาวัลย์ไปบางส่วน ทำให้คนเหล่านั้นต่างชอบใจกันขึ้นมา แต่ก่อนที่จะหลบหนีไปได้ จู่ ๆ ก็มีเถาวัลย์สีดำอีกกองหนึ่งพันรัดพวกเขาเอาไว้อีกครั้ง
ผลลัพธ์เช่นนี้จึงทำให้พวกเขาร้อนใจเป็นอย่างมาก
ผู้อาว
