ตาย เพราะคนเหล่านั้นล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิด!
อึดใจต่อมา ทุกคนต่างก็เห็นภาพอันน่าตื่นตะลึง เพราะลู่เฉินและคนอื่น ๆ หายตัวไปไม่เห็นแม้แต่เงา
การโจมตีเหล่านั้นกระแทกเข้ากับกำแพงค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง
“นี่… นี่มันอะไรขึ้น” บางคนตื่นตกใจ
และบางคนเบิกตากว้าง “พวกเขาหายไปที่ใดแล้ว?”
มีคนมองไปรอบ ๆ ในขณะที่ยอดฝีมืออย่างเยว่เซียวและโหย่วหลงขมวดคิ้วเป็นปม
กู่ทงกล่าวกับทุกคนว่า “เขาควบคุมค่ายกลเคลื่อนย้ายของที่นี่ ทำให้สามารถเคลื่อนตัวไปรอบ ๆ ค่ายกลได้”
“อันใดนะ?” ทุกคนเบิกตากว้าง รู้สึกเหลือเชื่อเกินไป
ทว่าในขณะนี้ นอกกำแพงกั้นโปร่งใส หนานเหยากำลังจ้องมองผู้คนที่มองไปรอบ ๆ กำแพงกั้นเหล่านั้นและพูดอย่างมีความสุขว่า “ท่านอาจารย์ ดูสิ พวกเขาหาเราไม่เจอ!”
ปิงหลิวหลีฉงนใจ “นี่คือ?”
“ยอดเขาเต๋าเมฆานี้ประกอบด้วยค่ายกลที่หลากหลาย และกำแพงกั้นของค่ายกลนี้ก็ปกคลุมอยู่บนยอดเขา ขณะที่พวกเราได้ออกมานอกกำแพงกั้นนั้นแล้ว” ลู่เฉินอธิบาย
ปิงหลิวหลียังคงรู้สึกสงสัย “แล้วพวกเขามองไม่เห็นเราหรือ?”
“มองไม่เห็น” ลู่เฉินตอบ
ปิงหลิวหลีจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ก็ยังดี”
หนานเหยาเอ่ยอย่างเริงร่าว่า “ศิษย์พี่หญิงปิง ไม่ต้องกังวล อยู่กับท่านอาจารย์ที่นี่ คนพวกนั้นทำอะไรเราไม่ได้หรอก!”
ปิงหลิวหลีพยักหน้า
ลู่เฉินหันมาเอ่ยกับปิงหลิวหลีว่า “เจ้าติดต่อสำนักเก้าสุขสงบได้หรือไม่?”
“ติดต่อได้”
“เช่นนั้นเจ้าสั่งให้ศิษย์ของส
