ออกมา
ส่วนผู้คนด้านล่างต่างก็ถกเถียงกันอย่างเมามัน
“ครั้งนี้ใครจะออกมาเป็นคนแรก?”
“ไม่ต้องเดาหรอก ต้องเป็นคนของวังเหมันต์สงัดเป็นแน่!”
“ใช่! ภายใต้แดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่ง วังเหมันต์สงัดนับว่าแข็งแกร่งที่สุด!”
…
ทางด้านสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ ผู้อาวุโสเยว่เซียวได้กลับมาแล้ว
ทว่าเพราะเห็นกลับมาเพียงผู้เดียว ลวี่ซางเพียวจึงถามอย่างแปลกใจว่า “เหตุใดท่านถึงกลับมาเพียงผู้เดียว?”
เยว่เซียวพลันยิ้มหยัน “นางไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นข้าจึงกลับมาเพียงคนเดียว”
“แดนศักดิ์สิทธิ์? นางสามารถเข้าไปได้ด้วยหรือ?” ลวี่ซางเพียวแปลกใจ และคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน เยว่เซียวจึงกระซิบบอกไปว่า “นางถูกบุตรศักดิ์สิทธิ์ของแดนศักดิ์สิทธิ์พาตัวไปแล้ว”
“บุตรศักดิ์สิทธิ์? คนผู้นั้นน่ะหรือ?” ลวี่ซางเพียวถอนหายใจออกมา
ผู้อาวุโสจื่อจึงกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น “เช่นนั้น บุตรศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นลงมือหรือยัง?”
เยว่เซียวยิ้ม “ตัวตนของบุตรศักดิ์สิทธิ์นั้นพิเศษยิ่งนัก เขาไม่สามารถลงมือได้ง่าย ๆ แต่เขาสามารถใช้ผู้อื่นสร้างความวุ่นวายแก่สำนักเก้าสุขสงบในการประลองนี้ได้”
เมื่อได้ยินดังนั้น พวกเขาพลันออกอาการดีใจ แต่ลวี่ซางเพียวกลับเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “ดูสิ เจ้าหนุ่มผู้นั้นไม่เข้าร่วมการแข่งกัน ดังนั้นต่อให้พวกเราสร้างความวุ่นวายแก่สำนักเก้าสุขสงบ พวกเราก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้อยู่ดี!”
“วางใจเถิด ข้าและหนานกงมู่จะรีบคิดหาวิธี
