องเขาเพื่อพักผ่อน
จนกระทั่งรุ่งสาง ปิงหลิวหลีก็พบว่าลู่เฉินอยู่ในห้อง
“เมื่อครู่ข้าได้รับรายงานจากสายลับว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์มาถึงยอดเขาเต๋าเมฆาเมื่อเช้านี้”
“โอ้? เช่นนั้นพวกเราก็ไปที่ยอดเขาเต๋าเมฆาได้แล้วสินะ?”
“งานประลองจะเริ่มในอีกสามวัน ผู้คนของสำนักต่าง ๆ มาถึงที่นั่นในช่วงสองสามวันนี้ ทว่ามีสำนักที่ลงทะเบียนอยู่จำนวนมาก ดังนั้นเมื่อพวกเขามาถึงยอดเขาเต๋าเมฆา จึงทำได้เพียงรออยู่นอกภูเขา รอให้งานประลองแบบคัดออกเริ่มขึ้น คนของสำนักต่าง ๆ จึงจะเข้าไปได้”
“ประลองแบบคัดออก?” ลู่เฉินไม่รู้กฎการประลอง เขาจึงอดไม่ได้ที่จะสงสัย
ปิงหลิวหลีจึงอธิบายว่า “ใช่ การประลองแบบคัดออกรอบแรก จะส่งคนของสำนักต่าง ๆ ไปยังพื้นที่หนึ่ง จากนั้นจะมีการคัดเลือกหนึ่งร้อยอันดับแรก เพื่อเข้าร่วมงานประลองรอบแรก โดยหนึ่งร้อยคนนั้นก็จะเหลือเพียงห้าสิบคน จากนั้นห้าสิบคนก็จะตัดสินจนเหลือยี่สิบห้าคน เมื่อถึงยามนี้ ก็จะเริ่มประลองเรียงลำดับตามรายชื่อจนเหลือเพียงสิบสำนัก”
“เช่นนั้นงานประลองแบบคัดออกรอบแรกก็น่ากลัวทีเดียว”
“ใช่ งานประลองแบบคัดออกรอบแรก สำนักที่ทรงพลังจะบุกทะลวงตีอย่างบ้าคลั่ง ทำให้สำนักอื่น ๆ พ่ายแพ้ บีบให้พวกเขาออกจากหนึ่งร้อยอันดับแรก และจะเหลือก็แค่คนจากสำนักใหญ่ ๆ เท่านั้นที่จะติดอยู่ในร้อยอันดับแรก”
ลู่เฉินยิ้ม “น่าสนใจ”
“แต่ข้ากลัว” ปิงหลิวหลีเป็นกังวลทันที
“กลัวอันใด?”
“พว
