วกเขาไม่ได้มีจำนวนมากติดตามมาด้วย เหตุใดเราไม่ไปกำจัดพวกเขาโดยตรง?”
เยว่เซียวเบิกตากว้างทันที “การต่อสู้เป็นสิ่งต้องห้ามในเมืองเต๋าเมฆา”
“แต่มันง่ายมาก! พวกเราเพียงบุกเข้าไปในจวนของพวกเขา ตอนนั้นในจวนเกิดสิ่งใดขึ้น เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของเมืองเต๋าเมฆาก็คงไม่อาจรู้ได้ว่ามีอันใดเกิดขึ้นบ้าง”
เยว่เซียวขมวดคิ้ว ส่วนผู้อาวุโสจื่อพยักหน้าเห็นด้วย
เยว่เซียวกวาดสายตามองไปที่ทุกคน “ทุกท่านมีความคิดเห็นเช่นไร?”
หลังจากหารือกับทุกคน และลงมติเป็นเอกฉันท์ พวกเขาก็ตกลงว่าจะเริ่มลงมือ เพื่อกำจัดพวกสำนักเก้าสุขสงบให้จบในคราเดียว จากนั้นจึงจับกุมลู่เฉินมาลงทัฑณ์!
หลังจากคุยสรุปกันแล้ว เยว่เซียวจึงกล่าวว่า “เจ้าสำนักเก้าสุขสงบผู้นี้ กล่าวกันว่านางบรรลุขั้นก่อกำเนิดระดับสมบูรณ์พร้อมแล้ว ฉะนั้นเมื่อถึงเวลา ข้าจะจัดการนางเอง ส่วนพวกเจ้า …จงไปฆ่าเหล่าศิษย์ของพวกเขา แล้วจับไอ้หนุ่มผู้นั้นมา!”
เมื่อเห็นโอกาสที่จะจับลู่เฉินได้ ทุกคนต่างก็เริ่มยินดี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งลวี่ซ่างเพียว ที่แสดงสีหน้าราวกับเห็นความหวัง!
ทว่าเยว่เซียวกลับเอ่ยเตือนขึ้นมาเสียก่อน “เนื่องจากเรื่องนี้ไม่สามารถให้ผู้อื่นรู้เห็นได้ เช่นนั้นข้าจึงตัดสินใจให้ดำเนินการในยามวิกาล และต้องลงมืออย่างรวดเร็ว จะให้คนจากหน่วยลาดตระเวนทราบไม่ได้”
ทุกคนต่างพยักหน้า จากนั้นก็ไปเตรียมความพร้อมทันที
……
ภายในห้องหนึ่งในจวน สือเซียวยืนอยู่ด้านหลังหญิงสาวน
