องกัน รวมทั้งดูดซับและเคลื่อนย้ายการโจมตีนั้นไปในทิศทางต่าง ๆ แต่ก่อนอื่นนั้น ม่านป้องกันของเจ้า… ต้องต้านทานการโจมตีนั้นให้ได้เสียก่อน มิเช่นนั้นถ้าหากม่านป้องกันถูกทำลาย เจ้าก็จะได้รับบาดเจ็บ”
เมื่อโจวอวี๋ได้ฟัง แววตาคู่นั้นพลันสว่างวาบ “ดูดซับการโจมตี และเคลื่อนย้ายออกไป?”
“อืม”
“เช่นนั้นไม่ใช่การสะท้อนกลับหรือ?”
“ความหมายคล้าย ๆ กัน” ลู่เฉินพยักหน้า
“เช่นนั้น ฝึกยากหรือไม่?”
“ขั้นที่หนึ่ง สามารถสะท้อนความแข็งแกร่งกลับไป ขั้นนี้ไม่ใช่เรื่องยาก แต่เมื่อฝึกขั้นที่สิบ จะสามารถสะท้อนกลับไปสิบเท่า …สิ่งนี้ถือเป็นเรื่องยาก!”
โจวอวี๋เกาศีรษะด้วยความงุนงง “เช่นนั้น คงยากเป็นแน่!”
“มาเถิด มาฝึกขั้นที่หนึ่งเสียก่อน” ลู่เฉินไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป จึงเริ่มสอนทันที
ส่วนโจวอวี๋มีหรือจะพลาดโอกาสครั้งนี้? เขาฟังอย่างตั้งใจ พลางพยักหน้าและขยับไม้ขยับมือไปด้วยเพื่อทดลองทำตาม
…
หนานเหยาที่อยู่ในลานมองไปยังหลี่ว์ซือและเจี่ยลัวที่เงียบขรึม ปากก็ถามด้วยความสงสัย “พวกเจ้าคิดว่าอาจารย์ของข้า แท้จริงแล้วเขาเป็นคนเช่นไรกันแน่?”
แน่นอนว่าเจี่ยลัวไม่ได้พูดสิ่งใด จึงเป็นหลี่ว์ซือที่เอ่ยออกมาแทน “เขา เป็นคนที่ไม่ธรรมดาคนหนึ่ง”
หนานเหยาพยักหน้า นางพูดเสริมว่า “ท่านอาจารย์ของข้าผู้นี้ เป็นคนที่ไม่ว่าสิ่งใดก็รู้และทำได้ไปหมด”
“ใช่” เมื่อหลี่ว์ซือคิดถึงเรื่องที่ลู่เฉินสามารถแผ่ไอภูตผี ไอมาร ไอซากศพ และอื่น ๆ มา
