ย่างง่ายดาย จากนั้นนางก็หันมองไปทางลู่เฉินด้วยรอยยิ้ม “ท่านอาจารย์ ดูสิ ข้าร้ายกาจหรือไม่?”
“ขั้นหลอมแก่นแท้ระดับสมบูรณ์พร้อม สู้กับขั้นสร้างรากฐาน นี่ถือว่าทรงพลังหรือ?” ลู่เฉินหัวเราะอย่างขมขื่น
หนานเหยาไม่พอใจ “ถ้าอย่างนั้นข้าจะกำจัดผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดระดับต้นที่อยู่บนหอคอยผู้นั้นเสีย”
“เจ้าจับเขาไม่ได้หรอก” ลู่เฉินมองหนานเหยาด้วยรอยยิ้ม
ทว่าหนานเหยาไม่เชื่อ นางกล่าวสาบานว่า “ตอนนี้ข้าเป็นผู้ฝึกวิถีภูตผี และข้าก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าขั้นก่อกำเนิดระดับต้น”
“แต่ว่าแม้คนคนนั้นจะอยู่ขั้นก่อกำเนิดระดับต้น แต่เขาก็มีรากวิญญาณธาตุทองเก้าดาว ค่อนข้างแข็งแกร่งด้านการโจมตี ดังนั้นเจ้าอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา” คำพูดของลู่เฉิน ทำให้หนานเหยาอยากแข่งขันมากยิ่งขึ้น “ข้า… ข้าอยากลอง!”
“เช่นนั้นก็แล้วแต่เจ้า” ลู่เฉินไม่ได้ตั้งใจที่จะหยุดนาง แต่ในขณะนั้นเอง ผู้ฝึกตนในขั้นก่อกำเนิดบนหอคอยก็พลันทะยานลงมา!
เมื่ออีกฝ่ายลงมา มันก็เผยให้เห็นเสื้อคลุมสีเทาและสายตาอันเย็นชาของคนผู้นี้อย่างชัดเจน
เหล่าศิษย์ที่ถูกจัดการต่างพากันฟ้อง
ทว่าหนานเหยาไม่ได้สนใจ นางมองไปที่ผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดคนนั้นแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก”
“เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงมาสร้างปัญหาที่นี่?” อีกฝ่ายอยากรู้ว่าเกิดอันใดขึ้น ซึ่งลู่เฉินก็พลันฉีกยิ้มแล้วกล่าวอย่างง่าย ๆ ว่า “ข้ามาจากสำนักเก้าสุขสงบ”
“อันใดนะ?” ผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดคน
