ึ้น บดขยี้กระดูกของหลันเสี้ยวจนแตกแทบทั้งร่าง
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นมา จากนั้นหลันเสี้ยวก็หมดสติไป
หลังจากนั้นลู่เฉินจึงเดินออกมาจากค่ายกล ปล่อยให้ผู้คนที่อยู่ด้านนอกไม่ได้รับรู้ว่าภายในค่ายกลนั้นเกิดอะไรขึ้น!
“จับขังคนผู้นั้นไว้” ลู่เฉินมองไปยังปิงหลิวหลี ซึ่งนางก็ทำตามในทันที และเมื่อเห็นร่างที่แหลกเละของหลันเสี้ยว เจ้าสำนักสาวก็เป็นต้องตกตะลึงขึ้นมา “เจ้าทำ? หรือว่าค่ายกลทำ?”
“แตกต่างกันหรือ?” ลู่เฉินไม่ได้อธิบายใด ๆ
ทว่าปิงหลิวหลียังคงสงสัย “ใช่แล้ว เพราะหากเจ้าเป็นผู้ลงมือ เช่นนั้นพลังของเจ้า… ก็คงแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ระดับสมบูรณ์พร้อม!”
ลู่เฉินไม่ตอบ เขาเพียงยิ้มออกมา
ทันใดนั้นเอง ปิงหลิวหลีก็รู้สึกว่าลู่เฉิน ‘น่ากลัว’ ยิ่งนัก ทว่านางก็ไม่กล้าคิดอะไรมากนัก ทำเพียงให้คนรีบนำหลันเสี้ยวออกไปทันที จากนั้นจึงถามด้วยความสงสัย “ได้ความอะไรหรือไม่?”
“สำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์ ตู๋เหล่าลิ่ว”
“ตู๋เหล่าลิ่ว ชายผู้นี้คือหมอประหลาดแห่งสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์”
“หมอประหลาด?”
“ใช่ ว่ากันว่าเป็นศิษย์ของท่านหมอผีแห่งแดนทักษิณา และมีชื่อเสียงมากในสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์”
ลู่เฉินยิ้มเย็นชา “ดูเหมือนว่า ข้าต้องไปเล่นกับสำนักฟ้าศักดิ์สิทธิ์เสียแล้ว!”
“เล่น?” ปิงหลิวหลีไม่รู้เลยว่าลู่เฉินนั้นพูดถึงอะไร ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันมองปิงหลิวหลี “นำแหล่งที่มารายได้ของสำนักฟ้าศักดิ์สิท