ญญะ
ส่วนทางฝั่งลู่เฉิน เขาพลันคว้าชิวเอ้อทันที จากนั้นทั้งสองก็หายไปในพริบตา
“นี่มัน!!” ดวงตาของกุ๋ยจิ่วเทียนเบิกกว้าง จากนั้นหญิงสาวที่อยู่ด้านหลังพลันพูดอย่างกระวนกระวายว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?”
“ปิดค่ายกลเดี๋ยวนี้!” กุ๋ยจิ่วเทียนพูดด้วยความโกรธ
หญิงสาวรับคำ นางกำลังจะปิดค่ายกล แต่กลับพบว่ามีไอภูตผีหนาแน่นอยู่ทุกหนทุกแห่ง แม้กระทั่งถึงจุดที่นางมองไม่เห็นนิ้วมือทั้งห้าของตน ทำให้หญิงสาวหลงทางและตะโกนด้วยความหวาดกลัวว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน ข้ามองไม่เห็นสิ่งใดเลย!”
หลังสิ้นคำนั้น สีหน้ากุ๋ยจิ่วเทียนพลันเปลี่ยนสี เขาเร่งเดินเข้าไปใกล้หญิงสาว มองไปรอบ ๆ จากนั้นก็พูดอย่างกระวนกระวายใจว่า “ความเข้มข้นของไอภูตผีที่นี่ถึงขีดจำกัดแล้ว!!”
ในขณะนั้นเอง หญิงสาวลึกลับพลันมีท่าทางหายใจหอบถี่ นางคล้ายกับคนที่อยู่บนเขาสูง พยายามสูดลมหายใจเข้าไปอย่างยากลำบาก
ทางด้านกุ๋ยจิ่วเทียน เขาเองก็ค่อย ๆ ตระหนักได้ว่าตนเองก็เริ่มรู้สึกวิงเวียนเช่นกัน จึงตะโกนว่า “ไอ้หนุ่ม เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ครู่ต่อมาหมอกก็สลายไป ก่อนตามมาด้วยเสียงหัวเราะของลู่เฉินที่ดังก้องไปทั่ว “ข้าบอกแล้วว่าค่ายกลนี้ถูกข้าควบคุมแล้ว!!”
กุ๋ยจิ่วเทียนรีบถ่ายทอดเสียงไปหาสตรีคนนั้นทันที “ไป! รีบค้นหาแหล่งกำเนิดของค่ายกลแล้วปิดมัน!”
สตรีคนนั้นตอบรับ แต่ในขณะที่นางกำลังจะขยับ ภาพลวงตาพลันปรากฏขึ้นรอบกาย ทำให้หญิงสาวไม่สามารถ
