ุ๊งกริ๊งดังออกมาจากกระดิ่งนั้น
และเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ผู้คนที่อยู่โดยรอบต่างก็พลันเกิดอาการเจ็บปวดขึ้นมา พวกเขาพากันกุมศีรษะไว้แน่น ขณะที่หลี่ว์ซือเพียงขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าชายร่างใหญ่เองก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ทว่าเจ้าตัวยังพอทนได้ ไม่ร้ายแรงนัก
สำหรับชิวต้า เขาเองก็เจ็บปวดถึงขนาดกัดฟันพูดออกมา “เร็ว รีบหยุดมันซะ!”
แต่ชิวเอ้อนั้นกลับไม่หยุด เขายังคงสั่นกระดิ่งอยู่ตรงนั้นต่อไป
ลู่เฉินจึงทำได้เพียงใช้เคล็ดวิชาควบคุมจิตวิญญาณ!
หลังจากนั้น กระดิ่งนี้ก็พลันหยุดนิ่งกลางสุญญะ ทำให้ชิวเอ้อไม่สามารถสั่นมันต่อไปได้อีก
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ชิวเอ้อกังวลใจขึ้นมา เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ตัวคนพึมพำก่นด่าออกมา “ให้ตายเถอะ นี่มันเกิดบ้าอันใดขึ้น?”
หลังเสียงกระดิ่งจางหายไป ทุกคนจึงพลันได้สติกลับมา และขณะนั้นเองก็ได้มีบางคนตะโกนพร้อมชี้ไปยังขอบหน้าผา “ดูนั่น มวลอากาศสีดำกำลังมาแล้ว!”
ทุกคนต่างมองไปยังตำแหน่งนั้น จึงได้เห็นกลุ่มคลื่นอากาศสีดำที่ลอยขึ้นมา สิ่งนี้ทำให้ลู่เฉินแปลกใจไม่น้อย เขาพึมพำเสียงเบาว่า “ไอภูตผีหนาแน่นจนเกิดเป็นควันดำ?”
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินก็มองเห็นเงาหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางไอภูตผีเหล่านั้น และในมืออีกฝ่ายยังถือขลุ่ยเอาไว้!!
“เป็นนางอีกแล้ว!” เมื่อเห็นคนผู้นี้ ลู่เฉินพลันแสยะยิ้มออกมา
ส่วนชิวเอ้อ เมื่อเห็นร่างเงานั้น เขาก็จึงกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้นว่า “นายท่าน เร็ว รีบมาช
