า!” ลู่เฉินจ้องไปยังชายหน้ากากสีเงินพลางยิ้มออกมา ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่คิดว่าลู่เฉินนั้นสามารถทำได้จริง จึงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หากเม็ดยานี้กลั่นง่ายนัก ข้าก็คงไม่ต้องอยู่ที่แดนวิญญาณหลายปีเช่นนี้หรอก!”
“ไม่เชื่อข้างั้นรึ?”
“ใช่ ไม่เชื่อ!”
“ได้ เช่นนั้นก็หันหลังซะ ข้าจะทำให้เจ้าหนึ่งเม็ด”
“ได้ มาลองกัน!” ชายหน้ากากสีเงินพูดจบก็ไปอยู่ตรงหน้าลู่เฉินทันที และแม้แต่ผู้คนรอบ ๆ ที่มองดูอยู่นั้น พวกเขาก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายเข้าไปได้เช่นไร
ลู่เฉินถึงกับประหลาดใจ “ความเร็วนี้?!”
“เพียงแค่เจ้ายอมแพ้ ข้าก็สามารถได้เม็ดยานั่นมาแล้ว!” ชายผู้นี้สนใจเพียงเม็ดยาเท่านั้น ไม่แม้แต่จะสนใจว่าเรื่องอื่นจะเป็นเช่นไร
แต่ตู๋ซานชิงกลับร้อนใจขึ้นมาแทน “ผู้อาวุโส ท่านต้องทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส จึงจะสามารถรับยานี้ไปได้!”
“ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้พูดเช่นนี้!”
ตู๋ซานชิงจึงรีบอธิบายทันทีว่า “ข้าพูดไปแล้วว่าให้ช่วยข้าแก้แค้นคนคนหนึ่ง!”
“ทำให้เขายอมแพ้ นั่นก็คือการแก้แค้นสำเร็จ” ชายหน้ากากสีเงินกล่าว
ตู๋ซานชิงได้ยินเช่นนั้นก็ร้อนใจจนต้องหันไปเอ่ยกับเฮยเฟิง “ท่าน ท่านช่วยจัดการให้ข้าที!”
“เขาก็มีนิสัยเช่นนี้ ข้า… ข้าก็ไม่สามารถทำอะไรได้” เฮยเฟิงคาดไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้ ตู๋ซานชิงจึงเริ่ม ‘ข่มขู่’ ชายหน้ากากสีเงิน “ถ้าหากไม่ทำให้เขาบาดเจ็บ ข้าจะไม่มอบเม็ดยาให้ท่าน!”
ทว่าใครจะคิดว่าจู่ ๆ ชายหน้ากากสีเงินพล