หนีได้
จากนั้นพลันมีแสงสีม่วงจาง ๆ กะพริบวิบวับทุกที่ในถ้ำ ทำให้หลันเย่าพลันตกใจแทบสิ้นสติ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
“ไอมาร!”
“ไอมาร?” ดวงตาของหลันเย่าเบิกกว้าง
ลู่เฉินยิ้มอย่างชั่วร้าย “หากข้าเดาไม่ผิด คนที่ควบคุมสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์ แท้จริงแล้วคือผู้ฝึกวิถีมาร!”
“อันใดนะ?” หลันเย่าตะลึงงัน
ยามนี้เอง ชายชราคนหนึ่งพลันปรากฏตัวขึ้นที่ประตูหินอีกบานในถ้ำ
ผู้อาวุโสคนนี้ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เขาถือไม้เท้าเดินออกมาอย่างช้า ๆ ในเวลาเดียวกัน ฝูงแมลงก็คลานตามมาอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาด้วย
แมลงเหล่านี้ดูคล้ายกับแมลงสาบ และหลันเย่าที่เห็นมันก็ตกใจ “นี่… นี่คือแมลงศักดิ์สิทธิ์ของพันธมิตรแมลงสวรรค์!”
“แมลงที่ไร้ประโยชน์เช่นนี้ เป็นแมลงศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ?” ลู่เฉินกล่าวอย่างดูถูกเล็กน้อย
”แต่พวกมันสามารถรวมร่างกันได้!”
”รวมร่าง?”
”ใช่ รวมกันเป็นตัวใหญ่” หลันเย่าเคยเห็นมาก่อน ดังนั้นเขาจึงกลัวเล็กน้อย
ส่วนผู้นำพันธมิตรก็มองลู่เฉินอย่างเย็นชา “ไอ้หนู เจ้าเป็นใคร เจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงทำลายพันธมิตรแมลงสวรรค์ของข้า!”
“ข้าไม่ได้ทำลายมัน ข้าแค่สงสัยว่าสัญลักษณ์วิญญาณสวรรค์และตำหนักวิญญาณสวรรค์คืออันใด ผลคือเจ้าต้องการให้ผู้อาวุโสเหล่านั้นจัดการกับข้า เช่นนั้นข้าจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยพวกเขาไป เพื่อให้พวกเขาเป็นอิสระ”
แต่ในมุมมองของผู้นำพันธมิตร ลู่เฉินจงใจจับผิดเขา!
ด้วยเหตุนี้คนเป็นผู้นำจึงตะคอ
