กด้วยความโกรธว่า “วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้ผลตอบแทนของการล่วงเกินข้า!”
พูดจบ ไอสีม่วงก็ปรากฏล้อมรอบผู้นำพันธมิตร จากนั้นแมลงทั้งหมดก็รวมตัวกันกลายเป็นแมลงที่มีส่วนสูงเท่ามนุษย์
หลันเย่าพลันตกใจแทบสิ้นสติ “ท่าน… ดูสิ!”
ผู้ใดจะรู้ว่าลู่เฉินไม่ได้สนใจมัน เขาเพียงเอ่ยว่า “เหตุใดเจ้าถึงขี้ขลาดเช่นนี้?”
หลันเย่าเองก็ไม่อยากขี้ขลาดเช่นกัน แต่นี่มันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ
ทางฝั่งผู้นำพันธมิตร เมื่อเห็นลู่เฉินไม่สนใจตน เขาจึงสะบัดมือส่งแมลงตัวใหญ่วิ่งไปหาเป้าหมายทันที!
ทว่าในขณะนั้นเอง ร่างของลู่เฉินก็แผ่กลิ่นอายราชันย์แมลงบรรพกาลออกมา เช่นเดียวกับมีแสงประหลาดเปล่งวาววับในดวงตาของเขา!
การกระทำดังกล่าวนั้นเป็นผลให้แมลงเหล่านั้นล่าถอยไปทีละตัวแล้วหนีไปอย่างรวดเร็ว
ผู้นำพันธมิตรที่เห็นก็พลันร้อนใจ และไม่ว่าเขาจะพยายามเข้าควบคุมเช่นไร พวกแมลงก็ไม่ได้หันกลับมาแม้แต่น้อย
ภาพเบื้องหน้านี้ทำให้หลันเย่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก “เป็นท่านอาวุโสที่ทรงพลังยิ่ง”
ทว่าลู่เฉินไม่เอ่ยสิ่งใด เขาเอาแต่จ้องมองไปยังผู้นำพันธมิตรแล้วถามว่า “ยังมีอันใดอีกหรือไม่?”
“เจ้าอยากเห็นพลังที่แท้จริงของข้าหรือไม่?” หลังจากที่ผู้นำพันธมิตรเอ่ยจบ ร่างกายของเขาก็ระเบิดพลังออกมา
”เจ้า? ตัวตนขั้นก่อกำเนิดที่ถูกจำกัดโดยแดนวิญญาณ ทำให้เหลือเพียงแค่ขั้นหลอมแก่นแท้ระดับปลาย หรือไม่ก็สมบูรณ์พร้อมสินะ!” ลู่เฉินเอ่ยด้วยท่าทีสบาย ๆ
“คิดไม่ถึงว่า
